مجری برنامه «عصر خانواده» مطرح کرد:
بایدها و نبایدهای اجرا

برنامه «عصر خانواده» مجلهای تصویری است که با نگاهی مفهومی به خانواده ایرانی، تلاش میکند از طریق گفتوگو، آموزش و روایت تجربههای واقعی، به دغدغههای روزمره خانوادهها بپردازد.
به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، این برنامه به تهیهکنندگی «علیاکبر کریمی» و با اجرای «فاطمهسادات متولیان» و «سیدحسین متولیان» از شبکه دو سیما روی آنتن میرود. مجری برنامه «عصر خانواده» معتقد است مخاطب امروز از نصیحت خسته شده و با روایت تجربههای واقعی ارتباط بیشتری برقرار میکند؛ از همین رو این برنامه تلاش کرده مفاهیم عمیق خانواده را با زبان ساده، قصه و گفتوگو به مخاطب منتقل کند. «فاطمهسادات متولیان» درباره ویژگیهای این برنامه و دلایل ارتباط آن با مخاطبان گفت: به نظرم مهمترین دلیل ماندگاری یک برنامه، پرداختن به موضوعات عجیب و متفاوت نیست، بلکه این است که بتواند با زندگی واقعی مردم نسبت برقرار کند. «عصر خانواده» از ابتدا تلاش کرده سراغ موضوعاتی برود که هر روز در خانههای ما جریان دارد؛ از مادرانگی و زنانگی گرفته تا پدرانگی، رابطه والدین و فرزندان، امید، رنج، تربیت، بخشش، سلامت و معنویت؛ موضوعاتی که زندگی را میسازند. وی افزود: تلاش میکنیم این مفاهیم را نه با زبان شعار، بلکه با قصه، تجربه و گفتوگو روایت کنیم. در «عصر خانواده» تنها با کارشناس گفتوگو نمیکنیم، بلکه او را در جایگاه تسهیلگر قرار میدهیم تا تجربههای روزمره مردم شنیده شود و درباره آنها گفتوگو شکل بگیرد. این مجری درباره تجربه اجرای «عصر خانواده» نیز گفت: برای من این برنامه بیش از آن که اجرای یک برنامه باشد، حضور در یک گفتوگوی روزانه با مردم است. در بسیاری از برنامهها، مجری بیشتر نقش انتقالدهنده اطلاعات را دارد، اما این جا باید میان موضوعات مختلف، مهمانها، احساسات و تجربههای انسانی پل زد. گاهی با یک پزشک گفتوگو میکنیم، چند دقیقه بعد کنار یک مادر مینشینیم و سپس با یک کارآفرین یا ورزشکار همصحبت میشویم. این تنوع، اجرای برنامه را زنده نگه میدارد و درعینحال مسئولیت مجری را افزایش میدهد. وی ادامه داد: همیشه تلاش کردهام اجرا را از سطح پرسیدن سؤال فراتر ببرم و به سمت ساختن یک روایت حرکت کنم. اگر مخاطب پس از پایان یک گفتوگو تنها اطلاعات تازهای نگرفته باشد، بلکه لحظهای در زندگی خودش تأمل کرده باشد، احساس میکنم وظیفهام را انجام دادهام. «متولیان» با اشاره به تغییر ویژگیهای مخاطبان رسانه گفت: مخاطب امروز با پنج یا 10 سال پیش تفاوت کرده است؛ سرعت دریافت اطلاعات بیشتر شده و حوصله شنیدن حرفهای طولانی و کلیشهای را ندارد، به همین دلیل تلاش کردهام به جای پیچیدهتر حرف زدن، سادهتر و دقیقتر صحبت کنم. البته ساده حرف زدن با سطحی حرف زدن تفاوت دارد. همیشه سعی کردهام مفاهیم عمیق را از دل تجربههای روزمره روایت کنم؛ از یک فنجان چای، یک برگ پاییزی یا یک رابطه خانوادگی. اگر مفاهیم بزرگ با زندگی روزمره پیوند نخورند، در ذهن مخاطب ماندگار نمیشوند. مجری برنامه «عصر خانواده» درباره اهمیت حضور یک مجری ثابت در برنامههای تلویزیونی گفت: به نظرم برند اصلی باید خود برنامه باشد، نه صرفاً مجری؛ البته طبیعی است که مخاطب با یک چهره ثابت ارتباط عاطفی برقرار میکند و این سرمایه ارزشمندی است، اما اگر تمام هویت برنامه به یک مجری وابسته شود، آن برنامه آسیبپذیر خواهد شد. وی افزود: از سوی دیگر، ورود مجریان تازه میتواند نفس تازهای به برنامه بدهد، به شرط آن که هویت و روح برنامه حفظ شود. من معتقدم مخاطب بیش از هر چیز به صداقت و کیفیت وفادار است. اگر مجری جدید بتواند با همان احترام به مخاطب، همان دقت و همان نگاه انسانی مسیر برنامه را ادامه دهد، بهمرور جایگاه خود را پیدا خواهد کرد، بنابراین، ثبات مهم است، اما مهمتر از آن، استمرار هویت برنامه است. «متولیان» درباره نقش مخاطب در موفقیت یک برنامه تلویزیونی نیز اظهار کرد: رسانه زمانی میتواند مخاطب خود را حفظ کند که از زندگی مردم عقب نماند. در کنار این موضوع، کیفیت گفتوگوها، انتخاب مهمانان مناسب و پرهیز از تکرار نیز نقش مهمی در حفظ مخاطب دارد. مجری «عصر خانواده» حفظ روحیه کنجکاوی را یکی از مهمترین عوامل ارتقای کیفیت اجرا دانست و گفت: مجری نباید تصور کند چون سالها اجرا کرده، دیگر چیزی برای یاد گرفتن ندارد. هر مهمان، هر کتاب، هر سفر و حتی هر گفتوگوی روزمره میتواند یک کلاس درس باشد. من همیشه تلاش کردهام بیش از آن که به دنبال جملههای زیبا باشم، به دنبال نگاهی تازه باشم. مطالعه مستمر، آشنایی با ادبیات و تاریخ، شناخت جامعه و گوش سپردن به تجربههای گوناگون، به مجری کمک میکند حرفهایش ریشهدارتر شود. وی در پایان تأکید کرد: بازبینی اجراهای خود و پذیرفتن نقد نیز اهمیت زیادی دارد. به باور من، مجری خوب، شخصی نیست که هیچگاه اشتباه نکند، بلکه شخصی است که از هر اجرا، مجری بهتری برای اجرای بعدی خود بسازد.
تریبون نخبگان
«علی زادبر» مجریکارشناس برنامه «جریان» درباره تولید این برنامه می گوید

«علی زادبر» مجریکارشناس برنامه «جریان»، در برنامه «همیشه مخاطب ۲» درباره تولید این برنامه سخن گفت. وی عقیده دارد هر برنامه تلویزیونی بخشی از یک منظومه رسانهای است و نباید انتظار داشت یک برنامه به تنهایی همه مطالبات مخاطبان را پاسخ دهد. «علی زادبر» اظهار کرد: تا امروز حدود ۴۰۰ قسمت از این برنامه تولید و پخش شده و در مقاطع حساس، از جمله همزمان با برخی رخدادهای مهم و شرایط جنگی، تعداد برنامهها نیز افزایش پیدا کرده است تا بتوانیم متناسب با تحولات، تحلیلهای بیشتری در اختیار مخاطبان قرار دهیم. مجری «جریان» با اشاره به برخی انتقادها مبنی بر این که چرا برنامه به همه موضوعات روز ورود نمیکند، تصریح کرد: از نخستین برنامههایی بودیم که به پرونده چای پرداختیم و درباره فساد اقتصادی و نقد برخی رویههای داخلی نیز گفتوگوهای متعددی داشتیم، اما هر برنامه مأموریت مشخصی دارد و نمیتوان انتظار داشت همه موضوعات را به یک اندازه پوشش دهد. من همیشه تأکید کردهام که برنامههای تلویزیون را باید مانند قطعات یک پازل دید. هر برنامه بخشی از اطلاعات، تحلیل یا روایت را ارائه میکند و در کنار سایر برنامهها، تصویر کاملتری برای مخاطب شکل میگیرد. قضاوت درباره یک برنامه بر اساس یک یا دو قسمت، نگاه دقیقی نیست. به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، «زادبر» تأکید کرد که «جریان» از ابتدا به عنوان برنامهای نیمهتخصصی با محوریت تحلیلهای سیاسی و تاریخی طراحی شده و طبیعی است که در همین چارچوب حرکت کند. وی یکی از تفاوتهای اصلی «جریان» با بسیاری از برنامههای سیاسی تلویزیون را نوع مهمانان آن دانست و عنوان کرد: از ابتدا قرار نبود این برنامه محل گفتوگو با مسئولان و سیاستمداران باشد. هدف ما ایجاد تریبونی برای نخبگان دانشگاهی، پژوهشگران و اندیشمندان بود تا بتوانند درباره مسائل کشور تحلیل ارائه کنند، به همین دلیل، تعداد گفتوگوهای ما با مسئولان اجرایی بسیار محدود بوده و عمده مهمانان برنامه را استادان دانشگاه، پژوهشگران و صاحبنظران حوزوی و دانشگاهی تشکیل دادهاند. یکی از بخشهای متفاوت این گفتوگو، توضیح «زادبر» درباره نقش خود در برنامه «جریان» بود. وی در پاسخ به پرسش یکی از بینندگان که درخواست کرده بود که مجری «جریان» باید کمتر سخن بگوید و کلام مهمان را قطع نکند، گفت: هیچوقت خودم را مجری بهمعنای متعارف کلمه ندانستهام. اساساً برای این برنامه به دنبال فردی بودیم که از فضای دانشگاهی بیاید و بتواند گفتوگوها را هدایت کند. به دلیل علاقه و مطالعاتی که در حوزه تاریخ داشتم، این مسئولیت به من سپرده شد. نقش من، بیشتر، هدایت بحث و طرح پرسش است تا اجرای کلاسیک برنامه. «زادبر» درباره الگوی اجرای خود توضیح داد: برنامه گفتوگومحور با سخنرانی تفاوت دارد. اگر مجری صرفاً سکوت کند و هیچ نقشی در پیشبرد بحث نداشته باشد، تفاوتی با یکی از ابزارهای صحنه نخواهد داشت. البته تلاش میکنم کمتر از مهمان صحبت کنم و معمولاً نقش پرسشگر را داشته باشم. بهندرت پیش میآید که دیدگاه شخصی خودم را مطرح کنم، اما در برخی لحظات لازم است برای روشن شدن بحث یا تغییر مسیر گفتوگو، ورود کوتاهی داشته باشم.