پشت صحنه آرامش یک ملت 

گاهی در دل تاریکی است که روشن‌ترین انسان‌ها شناخته می‌شوند. در روزگاری که دشمن چشم طمع به خاموش‌کردن صدای زندگی داشت، جهادگران ارتباطی در سنگرهای بی‌نام و نشان فناوری، بی‌وقفه مشغول ساختن راه‌هایی بودند که نفس کشور از همان مسیرها عبور می‌کرد؛ راه‌هایی به نام «ارتباطات»... کارکنان و متخصصان مخابرات به عنوان جهادگران ارتباطی با روحیه‌ای برخاسته از ایمان و مسئولیت در سکوتی آرام اما مؤثر، شانه‌به‌شانه نیروهای نظامی و مدافعان کشور بیدار ماندند. آن‌ها با وجود کمبود امکانات، خطر گلوله‌باران و شرایط دشوار میدانی، مانند نگهبانانی بیدار بر برج‌های دیده‌بانی فناوری، وظیفه خطیر حفظ و پایداری شبکه‌های مخابراتی را برعهده داشتند. این جهادگران خاموش، کابل‌های ارتباطی را در دل خاک داغ می‌کشیدند، تجهیزات آسیب‌دیده را زیر آتش دشمن تعمیر می‌کردند و دستگاه‌ها را راه‌اندازی می‌کردند تا صدای فرماندهی، پیام امداد، هماهنگی یگان‌ها و امید به پشت جبهه هرگز قطع نشود؛ مردان و زنانی که شاید نامشان هیچ‌وقت تیتر خبرها نشود، اما تپش زندگی دیجیتال مردم از تلاش آن‌ها عبور می‌کند. در ساعات حملات دشمن صهیونی - آمریکایی، کارکنان مخابرات در سراسر کشور و به‌ویژه در استان خراسان شمالی، با دل‌هایی آرام و قدم‌هایی استوار، در مراکز ارتباطی؛ جاهایی که حتی یک لحظه خاموشی‌اش می‌توانست اضطراب یک خانواده یا اختلال در امدادرسانی باشد، آماده باش بودند. آن ها پشت دستگاه‌ها، میان کابینت‌های سوئیچ، کنار دکل‌های انتقال و در اتاق‌های شلوغ شبکه، با دستانی که گاهی از خستگی می‌لرزید اما از وظیفه نه، تلاش کردند که ارتباط مردم قطع نشود؛ تلاش کردند صدای «خوبی؟ رسیدی؟ خیالم راحت شد» بین خانواده‌ها ادامه پیدا کند. تلاش کردند اتصال اینترنت دانش‌آموزی که کلاسش را از دست نمی‌داد، کارمندی که باید گزارش بدهد، پزشکی که باید راهنمایی کند، برقرار بماند. در آن روزها فقط شبکه نبود که نیاز به پایداری داشت؛ دل مردم هم باید نگه داشته می‌شد، به همین خاطر مخابرات، همراه با تلاش‌های فنی، تصمیم گرفت در کنار مردم بایستد: اعتبار خطوط تلفن ثابت بیشتر شد تا هیچ تماسی نا‌تمام نماند و
زمان سرویس‌های اینترنت بسیاری از مشترکان تمدید شد تا اتصال در سخت‌ترین لحظات دغدغه مردم نباشد. این کارها شاید ساده به‌نظر برسد، اما برای هزاران خانواده، یعنی آرامش در روزهایی که نیاز به دلگرمی بیشتر داشتند. با وجود تمام شرایط و فشارهای موجود، فعالیت‌های توسعه‌ای در خراسان شمالی متوقف نشد. همان دستانی که کابل پاره‌شده را ترمیم می‌کردند، ساعاتی بعد در پروژه‌ای دیگر مشغول ارتقای سایت جدید، افزایش ظرفیت شبکه یا گسترش پهنای باند در روستاها بودند، چرا که جهادگران ارتباطی باور دارند: پایداری، فقط حفظ امروز نیست؛ ساختن فردا هم هست. امروز وقتی از دور به آنتن‌های مخابراتی که در سکوت ایستاده‌اند نگاه می‌کنیم، شاید فقط یک سازه فلزی ببینیم، اما پشت هر پیچ آن، داستان انسان‌هایی است که در سخت‌ترین روزها، یادشان بود که مردم برای دلگرمی، نیاز به ارتباط دارند. این یادداشت، ادای دِینی کوچک است به همه کسانی که نامشان در پای هیچ یادمانی نوشته نشده، اما قصه ایستادگی‌شان، در تک‌تک تماس‌ها، پیام‌ها، اتصال‌ها و در آرامش دل مردم جاودانه مانده است.
روابط عمومی مخابرات 
منطقه خراسان شمالی