​​​​​​​
گاهی خیّر بودن به معنای پرداخت هزینه‌ای یا اهدای مالی نیست؛ گاهی یک پزشک، دانش و تخصصش را می‌بخشد، یک پرستار، بخشی از توان و تجربه‌اش را وقف بیماران می‌کند و انسانی دیگر، دارو و درمان را به دست بیماری می‌رساند که چشم امیدش به یاری دیگران است. این جا خیّر، فقط یک کمک نیست؛ بخشی از رنج بیمار را کم می‌کند و امید را به زندگی او برمی‌گرداند. برای بیماران مبتلا به «سی‌اف» که مسیر درمانشان طولانی و پرهزینه است، هر بار مراجعه به پزشک می‌تواند با دغدغه‌های مالی نیز همراه باشد. برخی از این بیماران برای دریافت خدمات تخصصی ناچار بودند به تهران و مشهد مراجعه کنند؛ اما حالا به همت یک پزشک داوطلب و همراهی مجموعه سلامت، از داروساز گرفته تا خدمات پاراکلینیکی، بخشی از این مسیر برای آنان کوتاه‌تر شده است. در روز جهانی خیریه، در میان همه حرف‌ها درباره بخشش و نیکوکاری، شاید یکی از زیباترین شکل‌های خیرخواهی همین باشد؛ کسی تخصص خود را بی‌منت در اختیار دیگری بگذارد. پزشک، پرستار، داروساز و متخصص توانبخشی، هر کدام به اندازه توان خود سهمی از این مسیر را برعهده بگیرند تا بیماری، علاوه بر درد جسم، بار سنگین دغدغه‌های دیگر را نیز کمتر احساس کند. به همین مناسبت، از جمعی از پزشکان، پیراپزشکان و فعالان حوزه حمایت از بیماران «سی‌اف» که در این مسیر گام برداشته‌اند، با حضور در محل کار آن‌ها تقدیر شد. حجت‌الاسلام «سیدی» مسئول دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی در این مراسم با قدردانی از پزشکان و فعالان این حوزه، با اشاره به حضور پزشکان خیّر در عرصه سلامت گفت: پزشکان خیّر کم نیستند و بسیاری از آنان گمنام زندگی می‌کنند و بدون این که نامی از آن ها برده شود، به مردم کمک می‌کنند. وی ادامه داد: انسان‌های جهادی بسیاری در جامعه وجود دارند و افراد گمنام زیادی هستند که در مسیر کمک به دیگران قدم برمی‌دارند. وی خاطرنشان کرد: وظیفه ماست که به این افراد دست‌مریزاد و خداقوت بگوییم و از تلاش‌های آنان قدردانی کنیم. دکتر «مجید پورخیاط» رئیس اداره خیرین سلامت دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی نیز اظهار کرد: حوزه سلامت، عرصه‌ای است که در آن هر قدم خیرخواهانه می‌تواند به طور مستقیم بر زندگی و آرامش یک انسان اثر بگذارد. به همین دلیل، حضور پزشکان، پرستاران، داروسازان و سایر اعضای جامعه سلامت در فعالیت‌های خیرخواهانه، ارزش و اهمیت ویژه‌ای دارد. وی افزود: امروز شاهد هستیم افرادی هستند که علاوه بر حرفه و مسئولیت خود، بخشی از توان، تخصص و وقتشان را برای کمک به بیماران اختصاص می‌دهند. این اقدامات شاید در ظاهر کوچک به نظر برسد، اما برای بیماری که با مشکلات درمانی و هزینه‌های آن دست و پنجه نرم می‌کند، می‌تواند یک گره بزرگ را باز کند. رئیس اداره خیرین دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی ادامه داد: یکی از وظایف ما و سازمان‌های مردم‌نهاد این است که این ظرفیت ارزشمند را شناسایی، حمایت و تقویت کنیم و اجازه ندهیم اقدامات خیرخواهانه محدود به کمک‌های مقطعی باشد. وقتی یک پزشک به صورت مستمر در کنار بیماران قرار می‌گیرد، نتیجه آن می‌تواند یک خدمت پایدار و ماندگار برای بیماران باشد. «پورخیاط» با اشاره به فعالیت‌های انجام‌شده برای حمایت از بیماران «سی‌اف» گفت: راه‌اندازی و تداوم فعالیت کلینیک حمایت از بیماران «سی‌اف» و حضور پزشکان داوطلب در این مسیر، نمونه‌ای از همین همکاری و همدلی است. این که بیمار بتواند خدمات مورد نیاز خود را با هزینه کمتر و در دسترس‌تر دریافت کند، اتفاق بسیار ارزشمندی است و باید از افرادی که برای تحقق آن قدم برداشته‌اند، قدردانی کرد. در این بازدیدها از دکتر «وثوقی مطلق» رئیس بیمارستان امام رضا(ع) بجنورد، پزشک داوطلب و همراه بیماران «سی‌اف» که با ارائه خدمات پزشکی با تعرفه دولتی، نقش مؤثری در کاهش هزینه‌های درمانی این بیماران داشته است، تقدیر شد. همچنین از «لیلی غضنفری» پرستار ویژه بیماران «سی‌اف»، «نازنین جمشیدی» مدیرعامل انجمن بیماران «سی‌اف»، دکتر «لیلا قره‌چلو» پزشک توانبخش و دکتر «سارا عباس‌پور» داروساز خیّر، به پاس همراهی و خدمات آنان در مسیر حمایت از بیماران تقدیر به عمل آمد. قرار است در ماه جاری از ۵۰ نفر از پزشکان، پیراپزشکان و داروسازان خیر با همکاری سازمان‌های مردم‌نهاد و دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی تقدیر شود؛ اقدامی که می‌تواند فرصتی برای دیده شدن بخشی از تلاش‌های خاموشی باشد که شاید نامشان کمتر شنیده شود، اما اثر حضورشان در زندگی بیماران باقی می‌ماند. بر اساس این گزارش، روز جهانی خیریه شاید بیش از هر چیز یادآور این حقیقت باشد که برای خیّر بودن، همیشه لازم نیست چیزی از جیب بخشید؛ گاهی می‌توان بخشی از وقت، دانش، تجربه و توان خود را بخشید. برای بیماری که سال‌ها با یک بیماری مزمن زندگی می‌کند، همین حضور، همین همراهی و همین دستی که بی‌منت برای کمک دراز می‌شود، می‌تواند معنای بزرگی داشته باشد؛ گاهی یک تخصصِ بخشیده‌شده، شکل دیگری از نفسِ امید است.