کدام درد شکم می‌تواند نشانه آپاندیسیت باشد؟
۱۲ تا ۲۴ ساعت نخست، زمان مهمی برای مراجعه، تشخیص دقیق و انجام جراحی ایمن آپاندیس است 

یک جراح عمومی با تشریح سیر زمانی و علایم هشداردهنده آپاندیسیت، نسبت به بی‌توجهی به دردهای شکمی مداوم، خوددرمانی و تأخیر در مراجعه به پزشک هشدار داد و گفت: درد آپاندیسیت معمولاً از اطراف ناف آغاز و به‌تدریج به قسمت راست و پایین شکم منتقل می‌شود. به گزارش وبدا، دکتر «لهراسب طاهری» با اشاره به اشتباهات رایج در تشخیص دردهای اولیه شکمی، درباره سیر زمانی و علایم هشداری آپاندیسیت توضیح داد. وی با تشریح خط زمانی بیماری گفت: در چهار تا ۱۲ ساعت نخست، درد معمولاً به صورت مبهم در اطراف ناف آغاز می‌شود و به‌تدریج به سمت راست و پایین شکم انتقال می‌یابد. وی افزود: ۱۲ تا ۲۴ ساعت نخست، زمان مهمی برای مراجعه، تشخیص دقیق و انجام جراحی ایمن است و بی‌توجهی پس از ۲۴ تا ۳۶ ساعت می‌تواند خطر پارگی آپاندیس و انتشار عفونت در فضای شکم را افزایش دهد. این جراح عمومی، بی‌اشتهایی ناگهانی، تهوع یا استفراغ همراه با درد شکم و تب خفیف را از علایمی عنوان کرد که باید مورد توجه قرار گیرند. به گفته وی، تشدید درد هنگام راه رفتن، سرفه یا حرکت دادن بدن نیز از دیگر علایمی است که می‌تواند نیازمند بررسی پزشکی باشد. دکتر «طاهری» با اشاره به برخی اشتباهات رایج بیماران و همراهان، مصرف خودسرانه مُسکّن پیش از معاینه پزشک را یکی از این موارد دانست و گفت: مصرف مُسکّن می‌تواند علامت اصلی بیماری را مخفی کند و تشخیص را به تأخیر بیندازد. وی استفاده از کمپرس گرم یا ملین را نیز از دیگر اقدامات نادرست برشمرد و نسبت به انجام آن هشدار داد. عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی جهرم همچنین با تأکید بر اهمیت معاینه بالینی جراح گفت: گاهی سونوگرافی علایم آپاندیسیت را نشان نمی‌دهد و در چنین شرایطی نباید صرفاً بر اساس نتیجه سونوگرافی، نظر جراح را نادیده گرفت یا برای ترخیص بیمار اصرار کرد. دکتر «طاهری» در پایان تأکید کرد: در صورت مواجهه با درد شکمی مداومی که محل آن تغییر کرده یا چند ساعت ادامه داشته است، باید از هرگونه خوددرمانی پرهیز و مستقیماً به مرکز درمانی یا اورژانس مراجعه کرد.

بلیچینگ دندان؛ از اصول علمی تا ملاحظات بالینی
بلیچینگ یک درمان زیبایی است، اما شروع آن بدون بررسی وضعیت دهان و دندان توصیه نمی‌شود
​​​​​​​
بلیچینگ دندان یکی از رایج‌ترین روش‌های غیرتهاجمی برای روشن‌تر کردن رنگ دندان‌های طبیعی است. شواهد علمی جدید نشان می‌دهد که نتیجه و ایمنی این درمان بیش از هر چیز به تشخیص صحیح علت تغییر رنگ، انتخاب ماده و غلظت مناسب و رعایت اصول درمانی وابسته است. 
دکتر «زهرا لطف حق پناه» متخصص دندانپزشکی ترمیمی با اشاره به این که بلیچینگ در صورتی که پس از معاینه و با استفاده از مواد استاندارد و پروتکل مناسب انجام شود، می‌تواند نتایج مطلوبی ایجاد کند، بیان کرد: هدف از درمان نباید صرفاً رسیدن به سفیدترین رنگ ممکن باشد، بلکه حفظ سلامت دندان‌ها و ایجاد رنگی طبیعی و متناسب اهمیت بیشتری دارد. او با بیان این که همه تغییرات رنگی دندان منشأ یکسانی ندارند، افزود: برخی تغییر رنگ‌ها در سطح دندان و بر اثر عواملی مانند مصرف چای، قهوه و دخانیات ایجاد می‌شوند، در حالی که برخی دیگر در عمق ساختار دندان شکل می‌گیرند. به همین دلیل، تشخیص علت تغییر رنگ پیش از انتخاب روش درمان اهمیت زیادی دارد. به گزارش وبدا، دکتر «لطف حق پناه» درباره روش‌های مختلف بلیچینگ گفت: بلیچینگ می‌تواند در مطب دندانپزشکی یا در منزل و تحت نظر دندانپزشک انجام شود. شواهد علمی موجود نشان نمی‌دهد که یکی از این دو روش برای تمام افراد به‌طور مطلق بهتر باشد و انتخاب روش باید بر اساس شرایط دندان، میزان تغییر رنگ، سابقه حساسیت و هدف درمان انجام شود. این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، حساسیت دندان را یکی از شایع‌ترین عوارض بلیچینگ دانست و افزود: برخی افراد ممکن است در زمان درمان یا مدت کوتاهی پس از آن، هنگام مصرف مواد سرد و گرم یا حتی تماس هوا با دندان‌ها، احساس تیر کشیدن یا درد کوتاه‌مدت داشته باشند. این حساسیت در اغلب موارد موقتی است و پس از پایان درمان کاهش پیدا می‌کند. به گفته وی، افرادی که پیش از بلیچینگ سابقه حساسیت دندانی دارند، ممکن است حساسیت بیشتری تجربه کنند. استفاده از غلظت های بالاتر ماده بلیچینگ هم ممکن است احتمال حساسیت دندان را افزایش دهد. پژوهش ها نشان داده‌اند که موادی مانند پتاسیم نیترات می‌توانند در کاهش حساسیت ناشی از بلیچینگ مؤثر باشند، بدون آن که لزوماً اثر سفیدکنندگی درمان را کاهش دهند. این متخصص دندانپزشکی ترمیمی درباره نگرانی مردم نسبت به آسیب مینای دندان گفت: برخی از بررسی های آزمایشگاهی تغییرات جزیی در سختی یا ویژگی‌های سطحی مینا پس از استفاده از مواد سفیدکننده را گزارش کرده‌اند، اما این یافته‌ها الزاماً به معنای ایجاد آسیب بالینی قابل توجه و دائمی در شرایط معمول درمان نیستند. وی درباره تبلیغات مربوط به استفاده از LED و لیزر در بلیچینگ اظهار کرد: شواهد علمی جدید نشان نمی‌دهد که استفاده معمول از نور یا لیزر در همه موارد باعث افزایش قابل توجه اثر سفیدکنندگی شود. حتی در برخی شرایط، استفاده از نور ممکن است با افزایش حساسیت همراه باشد؛ بنابراین وجود یک دستگاه خاص نباید به‌تنهایی معیار انتخاب درمان باشد. نوع ماده سفیدکننده، غلظت، زمان تماس و رعایت پروتکل درمانی اهمیت بیشتری دارند. دکتر «لطف‌حق‌پناه» یکی از نکات مهم برای افرادی را که قصد بلیچینگ دارند توجه به وجود ترمیم‌های زیبایی دانست و گفت: بلیچینگ رنگ دندان طبیعی را تغییر می‌دهد، اما روکش، لمینیت، ونیر کامپوزیتی و بسیاری از ترمیم‌های همرنگ دندان مانند دندان طبیعی سفید نمی‌شوند، به همین دلیل، در افرادی که در دندان‌های جلویی خود ترمیم‌های زیبایی دارند، ممکن است پس از بلیچینگ اختلاف رنگ ایجاد شود. اگر فرد قصد انجام ترمیم زیبایی جدید داشته باشد، بهتر است برنامه سفید کردن دندان پیش از انتخاب رنگ نهایی ترمیم مشخص شود. این متخصص دندانپزشکی ترمیمی با اشاره به افزایش استفاده از محصولات سفیدکننده بدون نسخه گفت: خمیردندان‌های سفیدکننده را نباید با بلیچینگ حرفه‌ای یکسان دانست؛ بسیاری از این خمیردندان‌ها بیشتر با حذف لکه‌های سطحی باعث روشن‌تر به نظر رسیدن دندان‌ها می‌شوند و الزاماً رنگ داخلی دندان را تغییر نمی‌دهند. وی درباره نوارهای سفیدکننده گفت: برخی محصولات بدون نسخه ممکن است تا حدی مؤثر باشد، اما میزان اثرگذاری و ایمنی آن ها به ترکیب، غلظت، مدت تماس و کیفیت محصول بستگی دارد. استفاده از محصولات معتبر و رعایت دقیق دستور مصرف اهمیت زیادی دارد. دکتر «لطف‌حق‌پناه» درباره روش‌های خانگی سفید کردن دندان هشدار داد و گفت: استفاده از لیمو، سرکه، ترکیبات اسیدی، زغال فعال و سایر روش‌های تبلیغ‌شده در فضای مجازی، روش‌های علمی و قابل توصیه‌ای برای سفید کردن دندان محسوب نمی‌شوند. وی توضیح داد: مواد اسیدی می‌توانند موجب سایش ساختار دندان شوند و استفاده نادرست از مواد ساینده نیز ممکن است سطح دندان را تحت تأثیر قرار دهد؛ بنابراین طبیعی بودن یک ماده به معنای بی‌ضرر بودن آن برای دندان نیست. دکتر «لطف‌حق‌پناه» تأکید کرد: بلیچینگ یک درمان زیبایی است، اما شروع آن بدون بررسی وضعیت دهان و دندان توصیه نمی‌شود. وجود پوسیدگی، التهاب لثه، تَرَک دندان، تحلیل لثه، حساسیت شدید یا برخی ترمیم‌ها می‌تواند نیازمند بررسی و درمان پیش از بلیچینگ باشد. او تغییر رنگ یک دندان را موضوعی دانست که باید با دقت بیشتری بررسی شود و گفت: اگر تنها یک دندان تیره شده باشد، به‌ویژه در صورت وجود سابقه ضربه یا درمان ریشه، ممکن است علت تغییر رنگ با سایر دندان‌ها متفاوت باشد و به بررسی‌های تشخیصی و درمان اختصاصی نیاز وجود داشته باشد. به گفته وی، در برخی دندان‌های درمان‌ریشه‌شده و تغییررنگ‌یافته ممکن است از روش بلیچینگ داخلی استفاده شود که با بلیچینگ معمول دندان‌های زنده متفاوت است و باید با تشخیص و نظارت دندانپزشک انجام شود. دکتر «لطف‌حق‌پناه» با تأکید بر این که بلیچینگ یک درمان دائمی نیست، گفت: رنگ دندان‌ها به مرور زمان ممکن است تحت تأثیر عواملی مانند مصرف چای، قهوه، دخانیات، برخی مواد غذایی و تغییرات طبیعی دندان قرار گیرد و بخشی از رنگ اولیه بازگردد. مدت ماندگاری نتیجه در افراد مختلف متفاوت است و در صورت نیاز می‌توان با برنامه‌ای که توسط دندانپزشک تعیین می‌شود، درمان‌های نگهدارنده را انجام داد.