​​​​​​​
هدف مسابقه تلویزیونی «قهرمان» فراتر رفتن از یک رقابت ساده ورزشی و رسیدن به یک رویداد بزرگ تلویزیونی بوده و اکنون به فصل سوم رسیده ‌‌است. در فصل جدید تلاش شده ورزش، هیجان، طنز و قصه‌های انسانی در کنار هم قرار بگیرند تا مخاطب علاوه بر تماشای رقابت، با شرکت‌کنندگان همراه شود و لحظه‌های شکست و پیروزی آن‌ها را تجربه کند. در ادامه، گفت‌وگوی «محمدحسین سعادتی» تهیه‌کننده این برنامه را به نقل از روابط عمومی رسانه ملی می توانید بخوانید.
پس از یک فصل فاصله، بازگشت شما به «قهرمان» چگونه شکل گرفت و چه نگاهی به فصل سوم داشتید؟
من سازنده فصل اول «قهرمان» بودم و پس از سه سال و یک فصل فاصله، پیشنهاد بازگشت به برنامه مطرح شد. از همان ابتدا گفتم اگر قرار باشد برگردم، نباید فقط فصل دیگری بسازیم؛ باید تعریف تازه‌ای از «قهرمان» ارائه کنیم. برای من، فصل سوم، ادامه عددی فصل‌های قبل نبود، بلکه بازگشتی قدرتمندانه بود. می‌خواستیم برنامه از یک مسابقه عبور از موانع به یک رویداد بزرگ ورزشی و تلویزیونی تبدیل شود؛ رقابتی که در آن ورزش، هیجان، طنز، قصه‌های انسانی و تصویر باشکوه کنار هم قرار بگیرند. من برگشتم تا «قهرمان» را یک پله بالاتر ببرم.
فصل سوم چه تفاوت‌هایی با دو فصل گذشته دارد و تجربه قبل چه نقشی در طراحی آن داشته است؟
 تجربه فصل‌های گذشته به ما نشان داد که صرفاً بزرگ‌تر کردن موانع، برنامه را جذاب‌تر نمی‌کند. مخاطب باید رقابت را بفهمد، ورزشکار را بشناسد و برای برد یا باخت او هیجان داشته باشد، بر همین اساس، ساختار فصل سوم را به سمت یک رقابت واقعی بردیم؛ با رقابت‌های گروهی، مرحله گروهی و سپس مرحله حذفی. تلاش کردیم هر مسابقه، قصه، تعلیق و نقطه اوج خودش را داشته باشد.
به نظر می‌آید «قهرمان» یک مسابقه تلویزیونی برای مخاطب گسترده است؛ مخاطب را چگونه تعریف کردید؟
 می‌خواستیم هیجان ورزشی، بخش مهمی از تجربه تماشای مخاطب باشد. از این‌رو در کنار رقابت، بخش نمایشی و طنز برنامه را هم تقویت کردیم تا «قهرمان» برای تمام اعضای خانواده دیدنی باشد. ورزشکار فقط نباید از مانع عبور کند؛ مخاطب باید او را بشناسد، با او همراه شود و لحظه شکست یا پیروزی‌اش را زندگی کند.
 بازخورد مخاطبان چقدر در طراحی فصل جدید تأثیر داشت؟
 بازخورد مخاطبان برای ما یک نظرسنجی تشریفاتی نبود؛ بخشی از اتاق فکر فصل سوم بود. مردم نشان دادند کجا هیجان برنامه بالا می‌رود، کجا ضرباهنگ افت می‌کند، چه بخش‌هایی تکراری می‌شود و در چه لحظاتی با ورزشکار ارتباط عاطفی برقرار می‌کنند. ما این واکنش‌ها را جدی گرفتیم و بر اساس آن‌ها ساختار مسابقه، ضرباهنگ تدوین، نوع روایت و حتی نحوه حضور مجریان را بازطراحی کردیم، به همین دلیل، در فصل سوم رقابت‌ها فشرده‌تر، نتیجه‌ها غیرقابل‌پیش‌بینی‌تر و شخصیت ورزشکاران ملموس‌تر شدند. ما به مخاطب نگفتیم چه چیزی را دوست داشته باشد؛ تلاش کردیم بفهمیم او از «قهرمان» چه می‌خواهد و همان خواسته را با کیفیتی بالاتر به او برگردانیم.
به نظر می‌رسد فصل سوم ورزشی‌تر شده است. چطور تلاش کردید به مفهوم واقعی ورزش نزدیک‌تر شوید؟
 ورزشی‌تر شدن فصل سوم کاملاً آگاهانه بود. نمی‌خواستیم دکور و جلوه‌های تصویری جای اصل رقابت را بگیرند. همه این شکوه بصری باید در خدمت ورزشکار و عملکرد او قرار می‌گرفت. در طراحی رقابت‌ها تلاش کردیم توانایی‌های مختلف ورزشکار همزمان محک بخورد؛ قدرت، سرعت، استقامت، تعادل، تمرکز، تصمیم‌گیری و کنترل ذهن در شرایط فشار. ممکن بود یک شرکت‌کننده بسیار قدرتمند باشد، اما در تعادل شکست بخورد؛ یا سرعت بالایی داشته باشد، اما با یک تصمیم اشتباه از رقابت خارج شود. در «قهرمان» فقط بازوی قوی تعیین‌کننده نیست؛ کسی برنده می‌شود که بتواند ذهن و بدنش را در سخت‌ترین لحظه مدیریت کند. این نگاه، فصل سوم را به مفهوم واقعی ورزش نزدیک‌تر کرد.
 بزرگ‌ترین مشکل شما برای حفظ تازگی برنامه و جلوگیری از تکرار چه بود؟
 بزرگ‌ترین مشکل ما، خاطره خوب فصل‌های گذشته بود. وقتی مخاطب یک برنامه را می‌شناسد، دیگر با چند نور تازه یا مانع بزرگ‌تر غافلگیر نمی‌شود. اگر فقط ظاهر را تغییر می‌دادیم، خیلی زود تکراری می‌شدیم، برای همین به‌جای تغییر پوسته، ساختار رقابت را تغییر دادیم. تیم‌سازی، مرحله گروهی، رقابت حذفی، قصه ورزشکاران، حضور خانواده‌ها و ترکیب هیجان با طنز، همگی برای این بود که مخاطب نتواند نتیجه را از قبل حدس بزند. حفظ تعادل میان ورزش، نمایش، طنز و هیجان هم بسیار دشوار بود. اگر یکی از این بخش‌ها بیش ‌از اندازه پررنگ می‌شد، هویت برنامه آسیب می‌دید. تازگی برای ما یعنی مخاطب احساس کند در هر قسمت ممکن است اتفاقی رخ دهد که تا امروز در «قهرمان» ندیده است.
شرکت‌کنندگان چگونه انتخاب شدند و چه معیارهایی داشتید؟
دنبال معروف‌ترین یا صرفاً عضلانی‌ترین افراد نبودیم. «قهرمان» ورزشکاری می‌خواست که مجموعه‌ای از توانایی‌های جسمی، ذهنی و شخصیتی را همزمان داشته باشد. سوابق ورزشی، آمادگی بدنی، مهارت‌های تخصصی، قدرت تطبیق با موانع، روحیه رقابت، توانایی انجام دادن کار گروهی و کنترل فرد در شرایط فشار، از معیارهای اصلی ما بود. تصاویر و سوابق افراد بررسی شد، ارزیابی‌های لازم انجام گرفت و در نهایت کسانی انتخاب شدند که می‌توانستند رقابتی واقعی، متنوع و غیرقابل‌پیش‌بینی را بسازند.
  چقدر انگیزه و شخصیت خود افراد برایتان مهم بود؟
 برای ما مهم بود شرکت‌کننده فقط بدن آماده نداشته باشد؛ باید انگیزه، قصه و شخصیت رقابتی هم داشته باشد. تماشاگر باید وقتی ورزشکار روی خط شروع می‌ایستد، احساس کند چیزی بیشتر از یک زمان یا امتیاز در میان است. هیچ‌کس صرفاً با شهرت، ظاهر یا تعداد دنبال‌کننده وارد میدان «قهرمان» نشد؛ این میدان جای کسانی بود که توانایی‌شان را در صحنه اثبات می‌کردند.
  انتخاب جزیره کیش چه تأثیری بر شکل و کیفیت برنامه داشت؟
 کیش فقط محل ضبط فصل سوم نبود؛ به یکی از شخصیت‌های اصلی برنامه تبدیل شد. دریا، ساحل، برج‌ها، انعکاس نور دکور روی آب و فضای باز شبانه، تصویری به «قهرمان» داد که در یک استودیوی بسته قابل تکرار نبود. کیش به برنامه عظمت و هویت بصری بخشید و باعث شد فصل سوم از همان قاب نخست، متفاوت‌تر دیده شود. البته تولید در فضای باز جزیره ساده نبود. گرما، رطوبت شدید، باد ساحلی، فرسایش تجهیزات و پیچیدگی تأمین برق و زیرساخت، فشار زیادی به گروه وارد می‌کرد. در حوزه‌هایی مانند اسکان، تغذیه، حمل‌ونقل، برق، کانکس‌های پشتیبانی، مجوزها و هماهنگی‌های اجرایی، مجموعه‌های جزیره و سازمان منطقه آزاد کیش همکاری‌های مهمی داشتند. کیش در این فصل صرفاً میزبان «قهرمان» نبود؛ بخشی از هویت و موفقیت آن شد.
چقدر تلاش کردید «قهرمان» به محک کامل‌تری برای سنجش توانایی ورزشکاران تبدیل شود؟
 تمام تلاش ما همین بود که «قهرمان» فقط مسابقه قدرت نباشد. اگر قرار بود صرفاً قوی‌ترین فرد برنده شود، دیگر نیازی به چنین طراحی پیچیده‌ای نداشتیم. موانع به شکلی طراحی شدند که نقاط ضعف ورزشکاران تک‌بعدی را آشکار کنند. کسی که فقط سرعت داشت، در بخش قدرت به مشکل می‌خورد؛ کسی که تنها به قدرت بدنی متکی بود، ممکن بود در تعادل، تمرکز یا تصمیم‌گیری شکست بخورد. هدف ما پیدا کردن ورزشکاری بود که کامل‌تر باشد؛ کسی که بتواند توان بدنی، مهارت، هوش، جسارت و کنترل روانی خود را همزمان به کار بگیرد. در «قهرمان»، پیروزی فقط رسیدن به انتهای مسیر نیست؛ مدیریت تمام لحظاتی است که بدن می‌گوید نمی‌توانی، اما ذهن فرمان ادامه می‌دهد.
تولید یک برنامه بزرگ و پرتحرک مثل «قهرمان» چه چالش‌هایی دارد که معمولاً مخاطب نمی‌بیند؟
 مردم نور، دکور و هیجان مسابقه را می‌بینند، اما پشت این تصویر، یک نبرد واقعی در جریان است. تولید شبانه در گرما و رطوبت شدید کیش، کنترل باد ساحلی، تأمین برق یک مجموعه عظیم، حفاظت از تجهیزات در برابر رطوبت و نمک و هماهنگی همزمان دوربین‌ها، نور، صدا، ایمنی، گروه پزشکی، ورزشکاران و عوامل اجرایی، فقط بخشی از این فشار است. در چنین برنامه‌ای، یک اشتباه کوچک می‌تواند چند ساعت تولید را متوقف کند یا جان یک ورزشکار را به خطر بیندازد.
در جریان جنگ ۴۰ روزه، گروه تولید با چه شرایطی روبه‌رو شد؟
 سخت‌ترین شب ما زمانی بود که در جنگ ۴۰ روزه، چهار موشک به جزیره اصابت کرد. صدای انفجار آمد، زمین لرزید، خطوط ارتباطی قطع شد و کیش در تاریکی فرو رفت؛ درحالی‌که دکور روشن «قهرمان» به منبع نوری در دل تاریکی خلیج‌فارس تبدیل شده بود. هیچ‌کس صحنه را تَرک نکرد. «علی اوجی» و «ایمان قیاسی» روی صحنه ایستادند و گروه، شانه‌به‌شانه یکدیگر ماند. پس از بررسی شرایط و با توافقی که همان‌جا شکل گرفت، تصمیم گرفتیم ادامه بدهیم. آن شب فهمیدیم «قهرمان» فقط نام یک مسابقه نیست. گاهی قهرمان واقعی، ورزشکاری نیست که از آخرین مانع عبور می‌کند؛ گروهی است که در سخت‌ترین لحظه کنار یکدیگر می‌ایستند و اجازه نمی‌دهند چراغ صحنه خاموش شود.
 انتخاب «علی اوجی» و همراهی «ایمان قیاسی» بر چه اساسی بود؟
 انتخاب «علی اوجی» تصمیمی تزئینی یا صرفاً تبلیغاتی نبود؛ به شخصیتی احتیاج داشتیم که قدرت بداهه‌پردازی، شوخ‌طبعی، تجربه و تسلط بر فضای یک برنامه بزرگ خانوادگی را داشته باشد. «علی» توانست در دل یک رقابت سخت ورزشی، لحظات گرم، صمیمی و کمدی خلق کند، بدون آن که هیجان مسابقه قربانی شود. در کنار او، «ایمان قیاسی»، بخشی از هویت «قهرمان» است. «ایمان» ضربان رقابت را می‌شناسد، در لحظه واکنش نشان می‌دهد و می‌تواند هیجان یک مسابقه را به خانه‌های مردم منتقل کند. «علی اوجی» به برنامه شخصیت و فضای نمایشی داد و «ایمان قیاسی» نبض ورزشی و هیجان مسابقه را حفظ کرد؛ این دو در کنار یکدیگر ترکیبی ساختند که هم برای مخاطب جدی ورزش جذاب بود و هم خانواده‌ها را با برنامه همراه کرد. بازخورد مخاطبان نشان داد این انتخاب یکی از تصمیم‌های مؤثر فصل سوم بوده است.