​​​​​​​
کارگردان سریال «بیگانگان» در پاسخ به این سوال که با توجه به جنگ رمضان و تجاوز دشمن به خاک‌مان فکر می‌کنید چقدر مخاطب با سریال ارتباط می‌گیرد، گفت: با دشمنانی که عملاً از هیچ قاعده و قانونی تبعیت نمی‌کنند و بخش بسیار زیادی از حملات دشمن، طبق قوانین بین‌المللی، جنایت جنگی محسوب می‌شود و کودکان و پرستاران و در کل، غیرنظامیان بسیار زیادی هر روز به شهادت می‌رسند، چه می‌توانم بگویم؟ به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، «راما قویدل» اظهار کرد: بگویم امیدوارم در این موقعیتِ کاملاً غیر عادی مردم بنشینند و سریالم را ببینند؟! از طرفی بیش از یک سال از عمرم را پای این کار گذاشته‌ام و با همه‌ وجودم برای ساخت این سریال کوشیده‌ام و نه تنها من، بلکه یک گروه نه حتی کم‌نظیر که بی‌نظیر با تمام توان پای این کار ایستادند و عملاً در جنگ 12 روزه فیلمبرداری را روشن کردیم و در جنگ رمضان به پخش رساندیم؛ طبیعتاً آرزویمان این است که مردم این سریال را ببینند و دوست داشته باشند. وی ادامه داد: «بیگانگان» از موضوعی می‌گوید که بی‌ارتباط با رخدادهای این روزگار غریب نیست. شاید «بیگانگان» که داستانی انسانی و شاید بتوان گفت میهن‌پرستانه دارد، بتواند التیامی‌کوچک باشد بر دردها و زخم‌ها و مرهمی مختصر؛ امید که چنین باشد. این کارگردان افزود: «بیگانگان» درباره‌ انسان‌هاست؛ انسان‌هایی که ممکن است امروزشان با فردایشان بسیار متفاوت باشد؛ به راستی که زندگی ماهیتی این چنین دارد؛ ما بالواقع در حال تجربه کردن علنی این ماهیت هستیم و اغلب بوده‌ایم. معمولاً در درام و داستان، آن چیزی که بیشتر برایم اهمیت دارد، نحوه‌ واکنش نشان دادن شخصیت‌ها به رویدادهاست. «قویدل» توضیح داد: موقعیت خاصی که «بیگانگان» در آن ساخته شد، بسیار پیچیده بود؛ سریال جنگی و پر از صحنه‌های تیراندازی و درگیری که در بسیاری از آن‌ها حتی اجازه‌ شلیک یک تیر مشقی یا استفاده از یک چاشنی بدنی را هم نداشتیم؛ انفجار و مابقی داستان‌ها که خود مثنوی هزار من کاغذ است. در کل «بیگانگان» شرایط و موقعیتی کاملاً علی حده و خاص داشت و هزاران مسئله‌ای که از ابتدای جلسه تا پایان‌اش باید حل می‌شد و همان‌طور که گفتم ماحصل شرایط خاص و ویژه‌ای بود که سریال در آن تولید می‌شد و هیچ‌کس مقصر نبود؛ ولی در نهایت برای همه‌ مسائل باید راه حلی پیدا می‌شد.
«محمد نادری» هم از بازی در سریال «بیگانگان» و بازی در ۲ نقش از این سریال سخن گفت.
او درباره نقش یک فرمانده داعشی در قصه بیان کرد: من هم نقش سعید را در سریال داشتم که کارخانه‌دار است و هم بازی در نقش یک فرمانده داعشی را عهده دار بودم که ابوخوله نام داشت. نقش ابوخوله سخت و چالشی بود مخصوصاً که باید با لهجه عراقی حرف می‌زدم. وی اضافه کرد: لهجه عراقی در هر منطقه‌ای به گونه‌ای است، مثلاً خود ما فکر می‌کردیم عرب‌ها گ یا چ یا پ ندارند اما فهمیدیم در لهجه منطقه عراق همه این حروف را هم دارند. سختی کار برایم چند برابر بود که باید فصیح هم حرف می‌زدیم. از طرفی برای این که صدای این ۲ شخصیت چندان مشابه نباشد صدای ابوخوله با هوش مصنوعی تغییراتی داشت. «نادری» با اشاره به دیگر تغییرات این دو شخصیت عنوان کرد: برای این که شباهتی بین ۲ شخصیت نباشد محبور بودم در دیگر جزئیات نقش هم تغییراتی به وجود آورم؛ در لحن حرف زدن و نوع راه رفتن که این ها هم به چالش نقش اضافه کرد در حالی که جذاب هم بود. وی که بیشتر با نقش های کمدی شناخته می‌شود، اظهار کرد: این سریال اولین کار جنگی من بود و مخاطب پیش از این مرا بیشتر در شمایل کمدی می‌شناخته است. در این سریال صحنه‌های سخت زیاد داشتیم و فضایی جدی و چالشی داشت. «نادری» درباره قصه اثر نیز یادآور شد: «بیگانگان» به واسطه جغرافیای محل وقوع که درباره کشور همسایه است و خود ایران هم درگیر می‌شود قصه‌ای پرکشش است، مخصوصاً که درباره پدیده داعش است که یک باره در منطقه فراگیر شد و از این حیث می‌تواند قصه‌ای عجیب و جذاب باشد. مقوله ظهور و سقوط داعش از منظر دراماتیک جذابیت دارد و نکات بکر و ناگفته را برای فیلمنامه‌نویس و دیگر عوامل ایجاد می‌کند. وی در پایان گفت: در عین حال حضور در یک درام جنگی و اکشن هم برایم جذاب بود. پیش از این هم در سریال «ذهن زیبا» با اکبر تحویلیان به عنوان تهیه کننده کار کرده بودم و این هم دلیل دیگری شد. راما قویدل هم کارگردان کاربلدی است و تکنیک کارگردانی‌اش برایم جذاب است و مجموع این‌ها باعث شد در این پروژه حضور داشته باشم. «محمدرضا هلال‌زاده» دیگر بازیگر سریال «بیگانگان» با اشاره به نقش پزشک در این سریال درباره سختی‌های آن بیان کرد: برای نقش پزشک لازم بود اصطلاحاتی تخصصی را بلد باشم چون نقشی تخصصی بود. ضمن این که برای این نقش غیر از زبان فارسی به زبان‌های عربی، آلمانی و انگلیسی هم حرف می‌زدم. وی ادامه داد: با انگلیسی البته آشنایی داشتم اما با عربی و آلمانی هیچ آشنایی نداشتم و در این سریال دیالوگ‌هایی داشتیم که باید روی آن ها تمرین می‌کردم. مربی هم داشتم که برای این دیالوگ‌ها، تلفظ را با ما کار می‌کردند. «هلال‌زاده» با اشاره به صحنه‌های اکشن سریال اظهار کرد: سریال خیلی صحنه‌های اکشن زیادی دارد که هنوز بخش بسیار اندک آن ها پخش شده است. حدود یک سال درگیر تولید و تصویربرداری بودیم و  سختی‌هایش فشار کار را بالا می‌برد اما فضای حرفه‌ای آن بسیار شیرین و جذاب بود.
وی در پاسخ به این که نیاز به آموزش مهارت‌های ورزشی برای سریال داشته است یا خیر؟ عنوان کرد: من از کودکی به صورت حرفه‌ای ورزش می‌کنم. حدود ۲۰ سال است که کیوکوشین کار می‌کنم یا برخی ورزش‌های رزمی را به صورت حرفه‌ای و قهرمانی انجام می‌دهم. از این حیث به لحاظ بدنی در صحنه‌های اکشن آمادگی لازم را داشتم. بازیگر «بیگانگان» اضافه کرد: یکی دو صحنه خطرناک در سریال داریم که تیم حرفه‌ای بدلکار هم داشتیم ولی من دوست داشتم صحنه‌های سخت را هم خودم بازی کنم. وی درباره همکاری با کارگردان نیز گفت: راما قویدل یکی از باسوادترین کارگردانان ایران است، سینما و میزانسن و دکوپاژ را به خوبی بلد است و نماها و قاب‌هایی که بسته یا خروجی سریال این کاربلدی را نشان می‌دهد. «اکبر رحمتی» بازیگر دیگر سریال «بیگانگان» درباره این مجموعه بیان کرد که قصه به دلیل ساختار و غنای آن فضایی بین المللی دارد. وی درباره حضورش در این مجموعه بیان کرد: به نظرم این سریال قصه‌ای پر بار با صحنه‌هایی مهیج دارد. کارگردانی کار هم خوب شده است. من پیش از این هم با راما قویدل کارگردان سریال کار کرده بودم و کارگردانی‌اش را دوست دارم. وی درباره نقش خود در سریال توضیح داد: من نقش پدر خانواده‌ای را دارم که فرزندانش اسیر می‌شوند. نقشم را دوست دارم. در این چند شب هم از پخش سریال استقبال شده است و خوشحالم در آن حضور داشتم. هرکسی سریال را دیده آن را دوست داشته است. بازیگر «بیگانگان» اظهار کرد: این سریال، کار غنی و محکمی است و از آن جایی که برخی صحنه‌ها با فضای بین‌المللی ساخته شده است با همین نگاه هم می‌تواند پخش شود. «رحمتی» درباره همزمانی پخش سریال با تجاوز دشمن به خاک کشورمان گفت: ساخت و پخش این سریال‌ها باعث می‌شود آدم‌ها قدر بدانند، قدر خاک را و صلح را. این بازیگر در ادامه گفت: من عاشق وطنم و خدمتگزار مردم وطنم هستم. فرصت‌های زیادی داشته‌ام که به یک کشور دیگر بروم و در آن جا زندگی کنم اما هیچ گاه تمایلی نداشته‌ام که از ایران بروم و در کشوری دیگر زندگی کنم.