یک متخصص کودکان و فلوشیپ بیماری‌های خواب با اشاره به افزایش اختلالات خواب در میان کودکان در شرایط بحران و استرس، گفت: تجربه حوادث تلخ، نگرانی‌های خانوادگی و مشکلات اجتماعی می‌تواند باعث بروز مشکلاتی مانند کابوس‌های شبانه، بی‌خوابی، بیداری‌های مکرر و افزایش اضطراب در کودکان شود، در این میان آرامش و مدیریت استرس از سوی والدین نقش مهمی در کاهش این مشکلات دارد. دکتر «زهرا سلطان‌تویه» با اشاره به شیوع اختلالات خواب در میان کودکان در شرایط بحران و حوادث، اظهار کرد: در بسیاری از مطالعات مشاهده شده است که در زمان بروز بلایا، جنگ‌ها و شرایط پراسترس، درصد قابل توجهی از افراد به ‌ویژه کودکان دچار اختلالات خواب می‌شوند. وی با بیان این که عوامل مختلفی می‌تواند موجب تشدید این مشکلات در کودکان شود، افزود: عوامل روان‌شناختی از مهم‌ترین این موارد هستند به شکلی که کودکانی که شاهد مرگ یا جراحت یکی از نزدیکان خود بوده‌اند، یا آسیب دیدن و تخریب محل زندگی‌شان را تجربه کرده‌اند، از آسیب‌پذیری بیشتری برخوردارند. این متخصص کودکان ادامه داد: برخی عوامل نیز به شرایط داخل خانواده بازمی‌گردد؛ به طور مثال خانواده‌هایی که پیش از این با مشکلات و تنش‌های خانوادگی مواجه بوده‌اند یا هماهنگی و حمایت عاطفی کافی در آن‌ها وجود نداشته است، بیشتر ممکن است با تشدید مشکلات روانی و خواب در کودکان مواجه شوند. وی اضافه کرد: همچنین کودکانی که از قبل دچار مشکلات روانی یا اختلالات خواب بوده‌اند، در چنین شرایطی آسیب‌پذیرتر هستند. وی با اشاره به نقش سن و جنسیت در بروز این اختلالات گفت: کودکان کم‌سن‌تر معمولاً کابوس‌های شبانه بیشتری را تجربه می‌کنند؛ در دختران بیشتر شاهد بروز ترس و اضطراب هستیم و در پسران گاهی رفتارهایی مانند پرخاشگری بیشتر مشاهده می‌شود. دکتر «سلطان‌تویه» همچنین به نقش عوامل اجتماعی در تشدید این مشکلات اشاره کرد و گفت: خانواده‌هایی که بر اثر حوادث دچار آوارگی شده‌اند، محل زندگی خود را از دست داده‌اند یا با مشکلات اقتصادی و از دست دادن شغل والدین مواجه شده‌اند، بیشتر در معرض بروز مشکلات خواب در کودکان قرار دارند. وی افزود: از شایع‌ترین اختلالات خواب در این شرایط می‌توان به کابوس‌های شبانه اشاره کرد؛ به‌گونه‌ای که وقایع استرس‌زا در خواب کودک تکرار می‌شود و کاهش مدت خواب، دیر خوابیدن، بیداری‌های مکرر در طول شب و حتی بازگشت به برخی رفتارهای دوران کودکی مانند مکیدن انگشت، ناخن جویدن یا نیاز بیشتر به حضور و آغوش والدین نیز از دیگر نشانه‌هاست. این متخصص کودکان تأکید کرد: مهم‌ترین اقدام برای کمک به کودکان، حفظ آرامش از سوی والدین است، پدر و مادرها اگر بتوانند استرس و نگرانی‌های خود را مدیریت کنند، می‌توانند احساس امنیت بیشتری به فرزندانشان منتقل و به آن‌ها کمک کنند تا این دوره سخت را بهتر پشت سر بگذارند.