هر انسانی در کره زمین، علاقه مندی خاصی یا علاقه مندی های خاص خودش را دارد؛ یکی موسیقی و یکی کتابخوانی دوست دارد، یکی روز و شب خودش را صرف دیدن فیلم و سریال می کند، یکی از اولین فرصتش استفاده می کند و به دل طبیعت می رود و خیلی از تفریحات و سرگرمی های موجود در دنیا  وجود دارد که هم می توانند منفی و هم می توانند مثبت باشند. برای هر یک از این علاقه مندی ها، در مقاطعی خاص وعده هیجانات بیشتری به طرفدارانش داده می شود؛ مثل تاریخ انتشار یک کتاب، مثل تاریخ اکران یک فیلم و حتی مثل آمدن فصل خاص برای طبیعت گردها؛ این ها باعث می شوند که مخاطب آن سرگرمی غوطه ور در شادی شود و برای فرارسیدن زمان آن وعده، ثانیه شماری کند. برای عاشقان فوتبال، طیف گسترده ای از قول و وعده موجود است؛ مثل استارت لیگ قهرمانان اروپا، آغاز فصل باشگاهیِ لیگِ مورد نظر(مثل لالیگا، لیگ برتر، بوندسلیگا و...) و در رده مسابقات ملی، فرا رسیدن سوت آغاز جام جهانی فوتبال. بله! صحبت از بزرگ ترین و هیجان انگیزترین فستیوال فوتبالی در رده ملی، یعنی جام جهانی فوتبال است که در این دوره به میزبانی مشترک آمریکا، مکزیک و کانادا برگزار می شود. جام جهانی جایی است که مردم یک ملت، نگاهی واحد به آن مسابقات دارند و یکدل و یکصدا و فارغ از رنگ و هر گونه طرفداری از تیم باشگاهی داخلی آن کشور، بازیکنان ملی کشور خودشان را تشویق می کنند؛ حتی اگر آن بازیکن، بازیکن رقیب سنتی تیم آن طرفدار باشد. جام جهانی، جامی است که اگر کسی آن چنان هم طرفدار فوتبال نباشد به عشق پرچم کشورش، پای تلویزیون می نشیند و تیم کشورش را تا آخرین ثانیه بازی تشویق می کند.  جام جهانی باعثِ یکدل شدن تماشاگران داخل استادیوم و خانه می شود. همه آن ها طرفدار یک تیم(تیم ملی) هستند و اختلاف نظری بین آن ها وجود ندارد؛ همگی تیم ملی کشور خودشان را تشویق می کنند و دشمنشان هم طبیعتاً مشترک است؛ تیمی که مقابل تیم کشورشان قرار گرفته است!
این دوره از جام جهانی با تفاوتی چشمگیر برگزار می شود؛ تفاوتی که باعث شده مردم بیشتری از 8 میلیارد نفر روی کره زمین در هنگام آغاز این جام خوشحال شوند. به این دلیل که در چند دوره اخیر، جام با حضور 32 تیم برگزار می شد اما این دوره با حضور 48 تیم برگزار می شود که به واسطه این افزایش، چند کشور در دوره جاری برای اولین بار پای به این رقابت های می گذارند که عبارتند از: کیپ ورد، کوراسائو، اردن و ازبکستان. برای شروع بررسی گروه های 12 گانه، از گروه A  یا همان یک این رقابت های آغاز می کنیم و در شماره های دیگر به 11 گروه دیگر می پردازیم که امیدواریم در این مسیر همراه ما باشید.

 گروه A
گروه A رقابت های جام جهانی 2026 از تیم های آفریقای جنوبی، مکزیک، کره جنوبی و جمهوری چک تشکیل شده است. ما تک تک تیم های حاضر در هر گرروه را به طور جداگانه و تا حتی الامکان تخصصی بررسی خواهیم کرد.

آفریقای جنوبی: تماشای دوباره تماشاگران «ووووزلا» به دست!
لقب تیم «بافانا بافانا» به معنی پسران است. ارزش بازیکنان حاضر در فهرست تیم ملی حدود 53 میلیون یورو تخمین زده شده است. آفریقای جنوبی برای چهارمین بار است که در این رقابت ها شرکت می کند که اولین دوره حضور این تیم به سال 1998 که به میزبانی فرانسه بود برمی گردد و آخرین دوره حضور این تیم در سالی بود که میزبان این رقابت ها بودند؛ یعنی سال 2010؛ سالی که تماشاگران و طرفداران آفریقای جنوبی با شیپورهای مخصوص خود که «ووووزلا» نام داشت گوش حریفان را به اصطلاح کَر کرده بودند و البته اثری جالب در تاریخ جام جهانی در عکس ها و ویدیوهای آن دوره از خود بر جا گذاشتند. «بافانا بافانا» همیشه در مرحله گروهی حذف شده است و درباره بهترین عملکرد این تیم  می توان به سال 2002 اشاره کرد که بعد از کسب 4 امتیاز به خاطر گل زده کمتر و پایین تر از پاراگوئه از آن دور از رقابت ها کنار رفتند. آفریقای جنوبی در مسیر رسیدن به جام جهانی 2026 توانست تیم قدرتمند و مدعی نیجریه را کنار بزند و با 18 امتیاز، اول گروه خود در مقدماتی جام جهانی در قاره آفریقا شود. این صعود احتمالاً نشانگر توانایی بهتر حضور در این دوره را می دهد. کسی که در این دوره سکان هدایت «بافانا بافانا» را برعهده دارد «هوگو بروس» 74 ساله اهل بلژیک است که قبل از هدایت این تیم، سابقه کار در قاره آفریقا به همراه تیم ملی کامرون را داشته که اتفاقاً نتیجه ای فوق العاده را برای «شیرهای رام نشدنیم رقم زده و آن قهرمانی در جام ملت های آفریقا در سال 2017-2016 است. «هوگو بروس» در رده باشگاهی با تیم «کلوب بروخه» هم افتخاراتی را به دست آورده که می توان به دو قهرمانی در لیگ بلژیک و دو قهرمانی در جام حذفی این کشور اشاره کرد. این سرمربی، جزو اولین سرمربیانی است که تجربه شیرین نشستن بر نیمکت تیمی در جام جهانی را کسب می کند. او در آفریقای جنوبی به سیستم 4-2-3-1 پایبند بوده و در 55 بازی ای که بازیکنان آفریقای جنوبی زیر نظر وی پای به میدان گذاشتند، توانسته میانگین امتیاز 1.84 را کسب کند.

 ترین های آفریقای جنوبی
بیشترین بازی در تاریخ این کشور در رده ملی را «آرون مکونا» با 107 بازی انجام داده است.بیشترین گل زده نیز در اختیار «بنی مک کارتی» با 31 گل زده است. اولین بازی ملی تاریخ این کشور مقابل هلند در دوم نوامبر سال 1924 بوده که با شکست 2 بر یک خاتمه یافته است. بهترین پیروزی این تیم مقابل استرالیای میزبان در سال 1955 بوده که آن بازی با نتیجه 8 بر صفر به سود مهمان یعنی آفریقای جنوبی تمام شده است. جالب این جاست یکی از بدترین شکست های تاریخ آفریقای جنوبی مقابل همین استرالیاست که با نتیجه 5 بر یک در سال 1947 رقم خورده است. البته چند شکست 4 بر صفر در تاریخ مسابقات این کشور ثبت شده که دو شکست به رقیب مستقیم یعنی «نیجریه» ختم می شود؛ رقیبی که پیش تر اشاره کردیم امسال پایین تر از آفریقای جنوبی در رقابت های مقدماتی جام جهانی قرار گرفت.
مکزیک: سومین میزبانی = سومین عملکرد عالی؟
تیم بعدی، تیمی است که قرار است بازی افتتاحیه این دوره از جام جهانی را با آفریقای جنوبی برگزار کند؛ یعنی مکزیک.  مکزیک یا «سه رنگ ها»(لقب تیم ملی مکزیک) سابقه بیشترین میزبانی در تاریخ جام جهانی را داراست. ارزش تقریبی مکزیک 86 میلیون یورو تخمین زده شده است. این تیم با احتساب این دوره، سومین میزبانی خود را در تاریخ این رقابت ها به ثبت می رساند که اتفاقاً بهترین عملکرد این تیم هم در دوره هایی که میزبان بوده، رقم خورده است؛ یعنی حضور در یک چهارم نهایی در دوره های 1970 و 1986 میلادی. آیا «سه رنگ ها» این دوره هم قرار است عملکردی مشابه دوره های میزبانی خود ارائه دهد یا پا را فراتر می گذارد و عملکرد خود را خیره  کننده تر می کند یا با اثری تیره تر و با حذف در مراحل پایین تر، این رقابت ها را به پایان می رساند؟ «سه رنگ ها» برای شانزدهمین بار در رقابت های جام جهانی شرکت می کنند که اولین دوره حضور آن ها به اولین دوره جام جهانی برمی گردد؛ یعنی سال 1930 میلادی.
سرمربی این تیم، نامی آشنا در کشور مکزیک است؛ یعنی «خاویر آگیره»؛ کسی که در جام های جهانی 2002 و 2010 هدایت کشورش را برعهده داشت. او در سال 1986 در قالب بازیکن و به میزبانی کشورش در پست هافبک نیز حضور داشت. «خاویر آگیره» در کشورهای حوزه خلیج همیشه فارس سابقه فعالیت داشته است. او سکان «الوحده امارات» را برعهده گرفته بود که توانست با این تیم قهرمان جام حذفی امارات در سال 2016-2015 شود. اما این تنها افتخار او نیست و باید قهرمانی در لیگ اروپا به همراه «اتلتیکومادرید»، قهرمانی در چمپیونزلیگ کونکاکاف با «مونترری»، قهرمانی لیگ ملت های کونکاکاف با تیم ملی کشورش یعنی «مکزیک» و چندین افتخار دیگر را به کارنامه او در دوران سرمربیگری اضافه کرد. «خاویر آگیره» سال هاست به سیستم 4-2-3-1 اعتقاد و اعتماد دارد و کمتر دست به عقاید خود در تیم های مختلف زده و باید گفت سوار بر این سیستم است!

ترین های مکزیک:
بهترین افتخار این تیم، قهرمانی در جام کنفدراسیون های 1999 است که موفق شد در فینال، برزیل مدعی را شکست دهد. نخستین بازی تاریخ این کشور در اول ژانویه 1923 مقابل «گوآتمالا»ی میزبان بود که با پیروزی 3 بر 2 به سود مکزیک رقم خورد. بهترین پیروزی این تیم نیز در 18 آوریل 1987 مقابل باهاما با نتیجه سنگین 13 بر صفر خاتمه یافت. از سنگین ترین باخت تاریخ این تیم می توان به شکست 8 گله مقابل انگلستان در 10 می 1961 اشاره کرد.
بیشترین بازی انجام شده توسط «آندرس گواردادو» با 179 بازی ملی به ثبت رسیده است.
بیشترین گل زده ملی هم در اختیار بازیکنی که است که در دنیای امروزی نامش در مکزیک بیشتر شنیده می شد یعنی «خاویر هرناندز» ملقب به «چیچاریتو»(به معنی نخود فرنگی کوچک)؛ لقبی که پدر او در کودکی برای او به خاطر رنگ سبز چشمان و جثه کوچکش گذاشت. این بازیکن 52 گل برای کشورش به ثمر رسانده که تاکنون نام او در صدر بهترین گلزن ملی این کشور دیده می شود.  نکته جالبی که از مکزیکِ این دوره می توان به آن اشاره کرد حضور احتمالی «گیلرمو اوچوآ» در ترکیب نهایی این تیم است؛ دروازه بانی که در پنج دوره اخیر همراه مکزیک در جام جهانی یعنی سال های 2006، 2010، 2014، 2018 و 2022 حضور داشته است. البته این دروازه بان در سال های 2006 و 2010 شانس حضور در میدان را پیدا نکرد. در صورت دعوت و حضور این دروازه بان در فهرست نهایی مکزیک، او به همراه «کریستیانو رونالدو» و «لیونل مسی» به اولین بازیکنان تاریخ تبدیل می شوند که در شش جام جهانی حضور پیدا می کنند؛ امری بی سابقه که تاکنون بازیکنی به این مهم دست پیدا نکرده است.
کره جنوبی: پرافتخارترین تیم آسیا در عرصه جام جهانی
«ببرهای آسیا»(لقب تیم کره جنوبی) را می توان به عنوان پرافتخارترین تیم قاره کهن در عرصه های جام جهانی نامید، به این خاطر که آن ها افتخار 11 دوره حضور در این رقابت ها را دارند و در سال 2002 به مقام چهارمی دنیا رسیدند. کمی از تنها افتخار آسیا یعنی حضور کره جنوبی در رده بندی جام جهانی صحبت کنیم. کره جنوبی در سال 2002 با کشور ژاپن اولین میزبان مشترک تاریخ جام جهانی بودند که در همین دوره پس از  باخت به ترکیه توانستند در رتبه چهارم دنیا قرار بگیرند. اما این چهارمی بی حرف و حدیث نبود زیرا این تیم در یک هشتم نهایی مقابل ایتالیا از داوری بسیار سود برد، جایی که داور «بایرون مورنو» «فرانچسکو توتی» را به خاطر تمارض اخراج کرد و باعث 10 نفره شدن ایتالیا در آن بازی مهم شد. همچنین او در نیمه اول این دیدار، یک پنالتی مشکوک به سود کره جنوبی اعلام کرد که آن ضربه توسط «بوفون» مهار شد. این داور در 23 سپتامبر 2011 به خاطر حمل 6 کیلو هروئین در فرودگاه جان اف کندی در شهر نیویورک دستگیر و بازداشت شد.  کره جنوبی بعد از برد مشکوک و پر از صحنه های جنجالی مقابل ایتالیا به مصاف «اسپانیا» رفت. قضاوت آن دیدار را «جمال الغندور» برعهده داشت. اشتباهات داوری در آن دیدار پا را فراتر از اشتباهات بازی با ایتالیا گذاشت. سه گل سالم اسپانیا به بهانه های مختلف توسط داور مصری مردود اعلام شد. به زعم فوتبال دوستان سال 2002 فاسد ترین میزبانی تاریخ جام جهانی بوده که قبل و بعد آن چنین مواردی مشاهده نشده است. «کوریره دلو اسپورت» نشریه مطرح شهر «رم» ایتالیا با تیتر«آن ها قهرمان شدند» طعنه ای سنگین به فیفا بابت آن دو بازی زد و فیفا را برنده واقعی جام جهانی 2002 دانست. تا در این قسمت از مطلب هستیم باید به اخراج مشکوک «ژائو پینتو» در بازی کره جنوبی و پرتغال هم اشاره کرد که آن بازی باعث صعود کره جنوبی به عنوان تیم اول و بالاتر از آمریکا به مرحله یک هشتم نهایی شد. سرمربی «جنگجویان تایگوک»(دیگر لقب تیم کره جنوبی) در این دوره «هونگ میونگ بو» است که مانند خیلی از سرمربیان حاضر در این دوره، اولین جام جهانی خود را تجربه می کند. او سابقه هدایت تیم های زیر 20 و زیر 23 ساله های کره جنوبی و در رده باشگاهی هم سابقه هدایت «اولسان هیوندای» را برعهده داشت. باید دید این سرمربی 57 ساله چه عملکردی را از خود با کره جنوبی بر جا می گذارد. او نیز به مانند خیلی از سرمربیان دیگر به سیستم 4-2-3-1 پایبند و علاقه مند است، با این تفاوت که سال های زیادی از نشستن او در قالب سرمربی بر نیمکت تیم ها نمی گذرد و سرمربی تقریباً کم تجربه ای به شمار می رود. ارزش تقریبی «ببرهای آسیا» حدود 143 میلیون یورو است که بیانگر پویایی و تربیت درست و استعدادیابی ناب این کشورر در آکادمی های فوتبال خود است. کره جنوبی در این سال ها بازیکنان بزرگی را در جهان به دنیا معرفی کرده که می توان به معروفترین آن ها «سون هیونگ مین» که یکی از اسطوره های باشگاه سابقش یعنی «تاتنهام» به شمار می رود و همچنین «لی کانگ این» بازیکن «پی اس جی» اشاره کرد که با این تیم قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شده است. تا از مبحث بازیکنان کره جنوبی خارج نشدیم خالی از لطف نیست به حضور اولین دورگه تاریخ این کشور اشاره کنیم؛ یعنی «ینس کاستروپ»؛ بازیکن دورگه کره ای - آلمانی که در تیم «بورسیا مونشن گلادباخ» توپ می زند. مسئله ای که تا به این دوره برای کره ای ها اتفاق نیفتاده بود.

 ترین های کره جنوبی
اولین بازی رسمی کره جنوبی در تاریخ 6 ژوئیه 1948 مقابل و در خاک هنگ کنگ برگزار شد که با پیروزی 5 بر یک کره ای ها همراه شد. بهترین پیروزی این تیم نیز در 29 سپتامبر 2003 مقابل نپال با نتیجه سنگین 16 بر صفر به دست آمد که احتمالاً تا سال های سال دست نخورده باقی خواهد ماند. اما سنگین ترین شکست این تیم هم احتمالاً دست نخورده باقی خواهد ماند؛ شکست 12 بر صفر مقابل سوئد در تاریخ 5 اوت 1948، دقیقاً یک ماه پس از استقلال فوتبال کره جنوبی و برد 5 بر یک مقابل هنگ کنگ. اولین حضور این تیم در پنجمین دوره رقابت های جام جهانی یعنی در سال 1954 سوئیس رقم خورد؛ دوره ای که آن زمان با 16 تیم برگزار می شد.
بهترین گلزن این کشور نیز «چا بوم کو» با 56 گل است. بیشترین حضور یک بازیکن با پیراهن تیم ملی کره جنوبی هم در اختیار «هونگ میونگ بو» با 137 بازی ملی قرار دارد.
جمهوری چک: حضور پس از 20 سال غیبت 
آخرین تیمی که مورد بررسی ما در این گروه قرار می گیرد تیمی است که با سختی فراوانی به جام جهانی 2026 صعود کرد. «چک» در مرحله گروهی پایین تر از «کرواسی» قرار گرفت و در مراحل حذفی به ترتیب با «ایرلند جنوبی» و «دانمارک» رو به رو شد که حاصل هر دو دیدار، تعیین برنده در ضربات مهلک پنالتی بود. وقتی تیمی در دو دیدار حساس که انتهای آن به بازی در جام جهانی ختم می شود و دو بازی 180 دقیقه ای سنگین را با بردن دو بازی در ضربات پنالتی پشت سر می گذارد، این موضوع نشانگر انسجام آن تیم است. با توجه به صعود تیم های برتر سوم در این دوره از جام جهانی و با توجه به حضور تیم های مکزیک، کره جنوبی و آفریقای جنوبی ممکن است از دل این گروه تیم سوم برتر بیرون بیاید. تیم ملی چک با ارزش تقریبی 193 میلیون یورو گران ترین تیم این گروه هم محسوب می شود. «چک» ها 9 بار در جام های جهانی قبل حضور داشتند که فقط در جام جهانی 2006 آلمان با نام «چک» حضور پیدا کردند. این تیم که قبلاً با نام «چکسلواکی» در جام های جهانی قبل شرکت می کرد، افتخارات منحصر به فردی کسب کرده که شاید برخی طرفداران امروزی فوتبال از آن اطلاعی نداشته نباشند. در جام جهانی 1934 «چکسلواکی» سابق توانسته بود با عبور از تیم هایی مانند:«رومانی»، «سوئیس» و «آلمان» به دیدار فینال جام جهانی مقابل ایتالیا برسند که با شکست 2 بر یک رو به رو شدند تا رؤیای قهرمانی را تا چند سال از خود به دور ببینند. در آن جام جهانی «نیدلی» با 5 گل زده عنوان آقای گل دوره 1934 را به دست آورد. 
از نکات خواندنی دیگر جام جهانی 1934 می توان به هت تریک «نِیدلی» مقابل آلمان اشاره کرد. اما آن فینال تنها فینال جام جهانی «چکسلواکی» نبود زیرا آن ها توانستند در سال 1962 با عبور از سد تیم های «بلغارستان» و «یوگسلاوی» به فینال برسند که از شانس بد آن ها مقابل «برزیل» بیش از حد قدرتمند آن دوره قرار گرفتند و آن دیدار منجبر به شکست 3 بر یک آن ها شد تا افسوس دومین جام از دست رفته را بخورند. اما در جام جهانی 1962 هم بازی درخشان به جا گذاشتند. در بازی با یوگسلاوی بازی تا دقایق پایانی یک بر یک دنبال می شد تا این که «آدولف شرر» با دو گل دیرهنگام خود توانست از کشیده شدن بازی به وقت های اضافه جلوگیری کند. «میروسلاو کوبک» سرمربی 74 ساله این تیم که به نوعی ناجی چک محسوب می شود از اواسط مرحله گروهی جانشین «ایوان هاسک» شد. کوبک با سیستم تقریباً منسوخ شده 3-4-1-2 تیم خود را به میدان می فرستد که البته جا دارد دوباره خاطرنشان کنیم که با همین سیستم بازی های حماسی ای را مقابل ایرلند جنوبی و دانمارک ارائه داد. تنها افتخار این سرمربی، قهرمانی در لیگ چک با «ویکتوریا پلژن» است.
​​​​​​​
 ترین های چک
اولین مسابقه رسمی چک در خاک ترکیه مقابل این کشور بود که آن بازی با برد 4 بر یک به سود چک خاتمه یافت. بهترین برد این تیم نتیجه 8 بر یک مقابل آندورا و دو برد 7 بر صفر مقابل سن مارینو اتفاق افتاده است. سنگین ترین شکست این تیم مقابل روسیه با نتیجه 4 بر یک بوده که در فوتبال نتیجه آن چنان سنگینی محسوب نمی شود.  بیشترین بازی ملی در اختیار یکی از دروازه بانان برتر تاریخ فوتبال یعنی «پیتر چک» با 124 بازی ملی قرار دارد. بیشترین گل زده این تیم هم در اختیار یکی از مهاجمان تنومند تاریخ این کشور یعنی «یان کولر» با 55 گل زده است.