سالمندان چقدر مکمل مصرف کنند؟
نویسنده:
مترجم:
مکملها برای بیشتر افرادی که رژیم غذایی مناسب دارند، مزیت قابلتوجهی ایجاد نمیکنند و در برخی موارد میتوانند باعث عوارض یا تداخلات دارویی شوند. در سالمندان به علت کاهش اشتها، مشکلات دهان و دندان، بیماریهای مزمن و مصرف برخی داروها، احتمال کمبود مواد مغذی افزایش مییابد. مصرف مکمل باید هدفمند و بر اساس نیاز واقعی، یعنی بر اساس کمبودهای تأییدشده، عوامل خطر مشخص، مصرف داروها یا شواهدی مبنی بر دریافت ناکافی مواد مغذی از رژیم غذایی انجام شود.
مهمترین مکملها برای سالمندان:
** ویتامین B12
با افزایش سن، جذب B12 کاهش مییابد زیرا ترشح اسید معده کمتر میشود. کمبود B12 میتواند باعث کمخونی، خستگی، ضعف، بیحسی و گزگز اندامها، اختلالات عصبی، مشکلات حافظه و گیجی شود. مصرف داروهایی مانند متفورمین و مهارکنندههای پمپ پروتون(مانند امپرازول) خطر کمبود را افزایش میدهد. در بسیاری از موارد، مکمل خوراکی با دُز بالا مؤثر است، اما برخی افراد به تزریق نیاز دارند.
** فولات(ویتامین B9)
برای ساخت DNA و تولید گلبولهای قرمز ضروری است. کمبود فولات میتواند منجر به کمخونی مگالوبلاستیک، خستگی، افزایش هموسیستئین خون شود. افزایش هموسیستئین با بیماریهای قلبی - عروقی و کاهش عملکرد شناختی ارتباط دارد. قبل از تجویز فولات باید کمبود B12 بررسی شود، زیرا مصرف فولات ممکن است علایم خونی کمبود B12 را پنهان کند و آسیب عصبی ادامه یابد.
** کلسیم
برای سلامت استخوانها، دندانها و عملکرد عضلات ضروری است. دریافت ناکافی کلسیم، خطر پوکی استخوان، شکستگی استخوان و کاهش تراکم استخوان را افزایش میدهد. تأمین کلسیم از منابع غذایی مانند لبنیات، سبزیجات برگ سبز و برخی مغزها بر مکمل ارجح است. مصرف بیش از حد مکمل کلسیم توصیه نمیشود.
** منیزیم
در عملکرد عضلات، اعصاب، تنظیم فشار خون و سلامت استخوان نقش دارد. منیزیم اغلب برای بهبود خواب تبلیغ میشود، اما شواهد علمی برای مصرف روتین آن در درمان بیخوابی هنوز محدود است. در صورت کمبود یا دریافت ناکافی غذایی، مصرف مکمل ممکن است مفید باشد.
** مولتیویتامین
ممکن است برای سالمندانی که غذای کمی مصرف میکنند، اشتهای ضعیفی دارند یا تنوع غذایی کافی ندارند، مفید باشد. اما نباید به عنوان «حمایت تغذیه » برای همه افراد استفاده شود. مطالعات نشان دادهاند که مصرف روزانه مولتیویتامین لزوماً خطر مرگ یا بیماری را کاهش نمیدهد.
** پروتئین
یکی از نادیدهگرفتهشدهترین «مکملها» در سالمندی، اصلاً ویتامین نیست، بلکه پروتئین است. بسیاری از سالمندان پروتئین کافی دریافت نمیکنند. کمبود پروتئین باعث افزایش خطر سارکوپنی(کاهش توده و قدرت عضلانی)، زمین خوردن، ناتوانی و وابستگی میشود. مقدار توصیه شده برای سالمندان سالم حدود یک تا 1.2 گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز است. منابع مناسب شامل گوشت کمچرب، ماهی، تخممرغ، لبنیات، حبوبات و عدس هستند.
** نتیجه گیری:
شواهد علمی از مصرف همگانی مکملها برای همه سالمندان حمایت نمیکنند. اما استفاده هدفمند از ویتامینD، ویتامین B12، فولات و در برخی موارد مولتیویتامین یا مکمل پروتئینی میتواند در صورت وجود کمبود یا دریافت ناکافی مفید باشد. مکملها جایگزین تغذیه سالم نیستند. بهترین راه برای سالمندی سالم، داشتن رژیم غذایی متعادل، دریافت پروتئین کافی، فعالیت بدنی(بهویژه ورزشهای قدرتی)، خواب مناسب و حفظ روابط اجتماعی است. مکملها فقط زمانی مفید هستند که کمبود یا نیاز واقعی وجود داشته باشد.
مهمترین مکملها برای سالمندان:
** ویتامین B12
با افزایش سن، جذب B12 کاهش مییابد زیرا ترشح اسید معده کمتر میشود. کمبود B12 میتواند باعث کمخونی، خستگی، ضعف، بیحسی و گزگز اندامها، اختلالات عصبی، مشکلات حافظه و گیجی شود. مصرف داروهایی مانند متفورمین و مهارکنندههای پمپ پروتون(مانند امپرازول) خطر کمبود را افزایش میدهد. در بسیاری از موارد، مکمل خوراکی با دُز بالا مؤثر است، اما برخی افراد به تزریق نیاز دارند.
** فولات(ویتامین B9)
برای ساخت DNA و تولید گلبولهای قرمز ضروری است. کمبود فولات میتواند منجر به کمخونی مگالوبلاستیک، خستگی، افزایش هموسیستئین خون شود. افزایش هموسیستئین با بیماریهای قلبی - عروقی و کاهش عملکرد شناختی ارتباط دارد. قبل از تجویز فولات باید کمبود B12 بررسی شود، زیرا مصرف فولات ممکن است علایم خونی کمبود B12 را پنهان کند و آسیب عصبی ادامه یابد.
** کلسیم
برای سلامت استخوانها، دندانها و عملکرد عضلات ضروری است. دریافت ناکافی کلسیم، خطر پوکی استخوان، شکستگی استخوان و کاهش تراکم استخوان را افزایش میدهد. تأمین کلسیم از منابع غذایی مانند لبنیات، سبزیجات برگ سبز و برخی مغزها بر مکمل ارجح است. مصرف بیش از حد مکمل کلسیم توصیه نمیشود.
** منیزیم
در عملکرد عضلات، اعصاب، تنظیم فشار خون و سلامت استخوان نقش دارد. منیزیم اغلب برای بهبود خواب تبلیغ میشود، اما شواهد علمی برای مصرف روتین آن در درمان بیخوابی هنوز محدود است. در صورت کمبود یا دریافت ناکافی غذایی، مصرف مکمل ممکن است مفید باشد.
** مولتیویتامین
ممکن است برای سالمندانی که غذای کمی مصرف میکنند، اشتهای ضعیفی دارند یا تنوع غذایی کافی ندارند، مفید باشد. اما نباید به عنوان «حمایت تغذیه » برای همه افراد استفاده شود. مطالعات نشان دادهاند که مصرف روزانه مولتیویتامین لزوماً خطر مرگ یا بیماری را کاهش نمیدهد.
** پروتئین
یکی از نادیدهگرفتهشدهترین «مکملها» در سالمندی، اصلاً ویتامین نیست، بلکه پروتئین است. بسیاری از سالمندان پروتئین کافی دریافت نمیکنند. کمبود پروتئین باعث افزایش خطر سارکوپنی(کاهش توده و قدرت عضلانی)، زمین خوردن، ناتوانی و وابستگی میشود. مقدار توصیه شده برای سالمندان سالم حدود یک تا 1.2 گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز است. منابع مناسب شامل گوشت کمچرب، ماهی، تخممرغ، لبنیات، حبوبات و عدس هستند.
** نتیجه گیری:
شواهد علمی از مصرف همگانی مکملها برای همه سالمندان حمایت نمیکنند. اما استفاده هدفمند از ویتامینD، ویتامین B12، فولات و در برخی موارد مولتیویتامین یا مکمل پروتئینی میتواند در صورت وجود کمبود یا دریافت ناکافی مفید باشد. مکملها جایگزین تغذیه سالم نیستند. بهترین راه برای سالمندی سالم، داشتن رژیم غذایی متعادل، دریافت پروتئین کافی، فعالیت بدنی(بهویژه ورزشهای قدرتی)، خواب مناسب و حفظ روابط اجتماعی است. مکملها فقط زمانی مفید هستند که کمبود یا نیاز واقعی وجود داشته باشد.
10 صفحه اول
پربازدیدترین اخبار
