​​​​​​​
میانگین جهانی مصرف سدیم در بزرگسالان در سال ۲۰۲۱ معادل ۴۲۷۸ میلی‌گرم در روز(معادل ۱۱ گرم نمک در روز) بوده است. این مقدار بیش از دو برابر میزان توصیه‌شده سازمان جهانی بهداشت برای بزرگسالان است که کمتر از ۲۰۰۰ میلی‌گرم سدیم در روز (معادل کمتر از ۵ گرم نمک در روز، یا تقریباً یک قاشق چای‌خوری) است. مهم ترین اثر سلامتِ ناشی از رژیم‌های غذایی پُر سدیم، افزایش فشار خون است که خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی - عروقی، سرطان معده، چاقی، پوکی استخوان، بیماری منیر و بیماری کلیوی را افزایش می‌دهد. تخمین زده می‌شود در سال ۲۰۲۳، حدود ۱.۷ میلیون مرگ در سال با مصرف بیش از حد سدیم مرتبط بوده است. کاهش مصرف سدیم، یکی از مقرون‌به‌صرفه‌ترین اقدامات برای بهبود سلامت و کاهش بار بیماری‌های غیرواگیر است: به ازای هر یک دلار آمریکا سرمایه‌گذاری برای توسعه اقدامات کاهش سدیم، حداقل ۱۲ دلار بازگشت سرمایه حاصل می‌شود. بار ناشی از رژیم‌های غذایی ناسالم، یک چالش بزرگ برای سلامت عمومی و توسعه در سراسر جهان محسوب می‌شود. اقدام فوری برای اصلاح تولید بیش از حد و مصرف بیش از حد مواد غذایی و نوشیدنی‌هایی که ترکیب سلامت‌بخش ندارند، به‌ویژه مواد غذایی صنعتی، لازم است. بیشترین نگرانی مربوط به مصرف بیش از حد سدیم، قندها و چربی‌های ناسالم، به‌ویژه اسیدهای چرب ترانس(چربی‌های ترانس) و اسیدهای چرب اشباع و همچنین مصرف کم غلات کامل، حبوبات، سبزیجات و میوه‌هاست. در بسیاری از کشورهای پُردرآمد و به‌طور فزاینده‌ای در کشورهای کم‌درآمد و با درآمد متوسط، نسبت قابل توجهی از سدیم دریافتی از غذاهای فراوری‌شده تأمین می‌شود. تخمین زده می‌شود در سال ۲۰۲۳، حدود ۱.۷ میلیون مرگ در سراسر جهان با مصرف بیش از حد سدیم مرتبط بوده است. سدیم یک علت ثابت‌شده برای افزایش فشار خون و افزایش خطر بیماری‌های قلبی - عروقی است. به نقل از دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت، کاهش مصرف سدیم، یکی از مقرون‌به‌صرفه‌ترین روش‌ها برای بهبود سلامت و کاهش بار بیماری‌های غیرواگیر است، زیرا می‌تواند با هزینه کلی بسیار پایین برنامه، از بسیاری از رویدادهای قلبی - عروقی و مرگ‌ومیر جلوگیری کند. سازمان جهانی بهداشت چندین سیاست «بهترین خرید» مرتبط با سدیم را به عنوان گام‌های عملی که کشورها می‌توانند برای پیشگیری از بیماری‌های قلبی - عروقی و هزینه‌های ناشی از آن بردارند، توصیه می‌کند. این سیاست‌ها شامل: کاهش میزان سدیم در مواد غذایی، اجرای برچسب‌گذاری روی بسته‌بندی(در جلوی محصول)، کمپین‌های رسانه‌های همگانی، و تأمین و سرویس‌دهی مواد غذایی عمومی است. سدیم یک ماده مغذی ضروری برای حفظ حجم پلاسما، تعادل اسید و باز، انتقال پیام‌های عصبی و عملکرد طبیعی سلول‌هاست. کمبود سدیم در افراد سالم بسیار بعید است. سدیم اضافی با پیامدهای نامطلوب سلامت از جمله افزایش فشار خون مرتبط است. عوامل اصلی تعیین‌کننده مصرف سدیم در رژیم غذایی، به زمینه فرهنگی و عادات غذایی هر جمعیت بستگی دارد. سدیم و کلر اجزای اصلی نمک طعام معمولی هستند، اما سدیم می‌تواند به اشکال دیگر نیز یافت شود و به طور طبیعی در انواع مواد غذایی مانند شیر و گوشت وجود دارد. سدیم اغلب به مقدار زیاد در مواد غذایی فراوری‌شده مانند نان‌ها، گوشت‌های فراوری‌شده و تنقلات و همچنین در چاشنی‌ها (مثلاً سس) یافت می‌شود. برای بزرگسالان، سازمان جهانی بهداشت کمتر از ۲۰۰۰ میلی‌گرم سدیم در روز(معادل کمتر از ۵ گرم نمک در روز) یا کمی کمتر از یک قاشق چای‌خوری را توصیه می‌کند. برای کودکان ۲ تا ۱۵ سال، سازمان جهانی بهداشت توصیه می‌کند که مقدار توصیه‌شده برای بزرگسالان، بر اساس نیازهای انرژی کودک، کاهش یابد. این توصیه برای کودکان، دوره تغذیه انحصاری با شیر مادر (صفر تا ۶ ماه) یا تغذیه تکمیلی همراه با ادامه شیر مادر(۶ تا ۲۴ ماه) را پوشش نمی‌دهد. اگر تصمیم به استفاده از نمک طعام دارید، سازمان جهانی بهداشت پیشنهاد می‌کند نمک معمولی را با جایگزین‌های نمک با سدیم کمتر که حاوی پتاسیم هستند، عوض کنید. تمام نمک مصرفی باید یددار (غنی‌شده با ید) باشد؛ ید برای رشد سالم مغز در جنین و کودک خردسال و بهینه‌سازی عملکرد ذهنی در کل جمعیت ضروری است. سازمان جهانی بهداشت مجموعه‌ای از مداخلات مبتنی بر شواهد با عنوان «بهترین خرید» را برای مقابله با بیماری‌های غیرواگیر شناسایی کرده است. در صورت اجرای فوری این مداخلات، انتظار می‌رود نتایج از نظر تعداد جان‌های نجات‌یافته، سال‌های سالم زندگی به‌دست‌آمده، موارد پیشگیری‌شده از بیماری و هزینه‌های اجتناب‌شده، تسریع شود.
۴ مورد از «بهترین خرید» برای کاهش سدیم عبارتند از:
 1. تغییر فرمولاسیون محصولات غذایی برای کاهش سدیم و تعیین سطوح هدف برای میزان سدیم در مواد غذایی و وعده‌های غذایی.
2. ایجاد محیط حمایت‌کننده در نهادهای عمومی مانند بیمارستان‌ها، مدارس، محیط‌های کاری و خانه‌های سالمندان برای ارائه گزینه‌های با سدیم کمتر. 3. اجرای برچسب‌گذاری روی بسته‌بندی(در جلوی محصول). 4. به‌کارگیری ارتباطات برای تغییر رفتار و کمپین‌های رسانه‌های همگانی. 
چگونه می‌توانید مصرف سدیم خود را کاهش دهید؟ 
 بیشتر از مواد غذایی تازه و کم‌فرآوری‌شده استفاده کنید.
  نمک‌دان/ظرف نمک را از روی میز بردارید.
  با مقدار کم یا بدون سدیم/نمک اضافه، غذا بپزید.
  برای طعم‌دار کردن غذا به جای نمک از سبزی‌ها و ادویه‌ها استفاده کنید.
  نمک معمولی را با جایگزین‌های نمک با سدیم کمتر که حاوی پتاسیم هستند، عوض کنید.
  مصرف سس‌های تجاری، سس‌های سالاد و محصولات فوری را محدود کنید.
  مصرف مواد غذایی فراوری‌شده را محدود کنید.
  محصولاتی با محتوای سدیم کمتر یا محصولات کم‌سدیم را انتخاب کنید.