تیم ملی فوتبال ایران پس از کارشکنی‌های فراوان میزبان و با تساوی ۳ بر ۳ الجزایر، برابر اتریش با جام‌جهانی ۲۰۲۶ خداحافظی کرد و داستان صعود از مرحله گروهی، حداقل تا 4 سال دیگر و جام جهانی بعدی باقی ماند. به گزارش ایرنا، با برگزاری دیدارهای پایانی مرحله گروهی رقابت‌های جام‌جهانی ۲۰۲۶ و پس از برتری ۳ بر یک جمهوری کنگو مقابل ازبکستان و شکست ۲ بر یک شاگردان کارلوس کی‌روش برابر کرواسی، همه نگاه‌های برای صعود ایران به مرحله حذفی به دیدار تیم‌های الجزایر و اتریش کشیده شد، مسابقه‌ای که در صورت برتری هر کدام از این تیم‌ها با صعود تیم ملی کشورمان همراه می‌شد. تیم ملی فوتبال ایران که با کارشکنی آمریکا، یکی از سه میزبان جام‌جهانی مجبور بود برای هر بازی مسیر مکزیک تا این کشور را طی کند و در شرایط سخت جابجایی، روند آماده‌سازی و ریکاوری به سر ببرد با ارائه بازی‌های قابل قبول، به خصوص در دیدار برابر بلژیک و مصر با ۳ امتیاز در مسیری قرار گرفت که نتایج سایر دیدارها در صعود ما بسیار اهمیت داشت تا شاید به عنوان یکی از تیم‌های برتر سوم در جام بمانیم. این بازی که برای فوتبالدوستان ایرانی از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار بود از ساعت ۵:۳۰ صبح یک شنبه آغاز شد. دو تیم تا اواسط نیمه نخست بدون رد و بدل شدن گل به کار خود ادامه دادند اما در دقیقه ۲۸ مارکو آرناتوویچ با یک ضربه آرام موفق شد دروازه اسامه بنبوط را باز کند و برتری یک بر صفر اتریش را رقم بزند. این گل، صعود تیم ملی فوتبال ایران به مرحله بعدی را قطعی می‌کرد و امیدها در بین هواداران فوتبال کشورمان افزایش یافت. با نزدیک شدن به دقایق پایانی نیمه نخست، ایران در بین تیم‌های راه یافته به مرحله حذفی بود اما در این لحظه از زمان بازی رافیک بلقالی در شرایطی که همه اتفاقات فوتبالی برای او و الجزایر رقم خورد، موفق شد در دقیقه ۴۵ کار را به تساوی بکشاند تا امیدهای ما به نیمه دوم کشیده شود. با این تساوی یک بر یک دو تیم به رختکن رفتند تا پس از استراحتی کوتاه به میدان بازگردند. در این نیمه و در دقیقه ۵۵ مارسل سابیتزر یک بار دیگر دروازه الجزایر را باز کرد، گلی که همچنان ایران را در جام حفظ می‌کرد. ۵ دقیقه بعد ریاض محرز در غفلت جاگیری مدافعان اتریش موفق شد دومین گل الجزایر را به ثمر برساند تا بازی ۲ بر ۲ شود. در ادامه و در دقیقه ۳+۹۰ ریاض محرز گل سوم و برتری الجزایر را به ثمر رساند. اما لحظاتی قبل از سوت داور این دیدار، ساشا کالادزیچ کار را به تساوی کشاند تا اتریش در جام بماند و ایران حذف شود. با این گل، تمامی امیدهای ایران برای باقی ماندن در جام‌جهانی بر باد رفت؛ تیمی که اگر در بازی اول برابر نیوزیلند مانند بازی برابر بلژیک و مصر بازی می‌کرد شاید الان در بین ۳۲ تیم راه‌یافته به مرحله حذفی بود.
همچنین به گزارش پایگاه اطلاع رسانی فدراسیون فوتبال، چهره‌ای که از مهدی طارمی پس از بازی مقابل مصر و پایان مرحله گروهی مقابل دوربین‌های پرشمار رسانه‌های بین‌المللی و خبرنگاران پرسش‌گر جهانی دیدیم، دقیقاً همان چیزی بود که از شمایل یک کاپیتان تیم ملی انتظار داشتیم.  حرف‌های مهدی، فقط گلایه یک کاپیتان خسته نبود؛ روایت تیمی بود که از نخستین روز جام جهانی، بیشتر از آن که با رقیبانش بجنگد، با شرایطی جنگید که هیچ تیم مدعی دیگری حاضر به تحملش نیست.  سفرهای فرسایشی، رفت‌وآمدهای مداوم میان آمریکا و مکزیک، محروم بودن از امکانات کامل لجستیکی، غیبت مدیران، رسانه‌ها و حتی بخشی از کادر پشتیبانی؛ این‌ها جزئیات نیستند، بخشی از مسابقه‌اند، همان جزئیاتی که در فوتبال حرفه‌ای گاهی سرنوشت یک تورنمنت را تغییر می‌دهند. تیمی که در بدترین شرایط ممکن قرار گرفت، نه‌تنها مقابل فشارها خم نشد، بلکه دو بار تا آستانه پیروزی پیش رفت. برابر نیوزیلند از شکست برگشت، مقابل مصر دوباره از دل سختی‌ها برخاست، بازی را برگرداند و حتی در واپسین لحظات، گل پیروزی را هم به ثمر رساند؛ گلی که اگرچه مردود اعلام شد، اما روحیه این تیم را به تصویر کشید؛ تیمی که تا آخرین ثانیه به حمله فکر می‌کند، نه به تسلیم. شاید سال‌ها بعد، درباره این جام جهانی، بیشتر از نتایج، از مسیر ایران حرف بزنند؛ از تیمی که در میان بدترین شرایط میزبانی، امیدش را از دست نداد؛ تیمی که به جای بهانه ساختن، فوتبال بازی کرد؛ به جای تسلیم شدن، جنگید و به جای خم شدن زیر فشار، خودش را تا آستانه صعود رساند.
​​​​​​​
ایرنا همچنین نوشت، کمتر از 100 ثانیه تا تحقق یک رؤیا فاصله بود؛ رؤیایی که می توانست تیم ملی فوتبال ایران را به مرحله حذفی جام جهانی ۲۰۲۶ برساند. اما گل تساوی اتریش در واپسین لحظات دیدار با الجزایر، همه معادلات را بر هم زد تا شاگردان ایران، در حالی که شانس صعودشان تا دقایقی پیش بیش از ۹۰ درصد برآورد می شد، با یکی از تلخ ترین و غیرمنتظره ترین حذف های تاریخ خود از جام جهانی وداع کنند؛ اتفاقی که بر اساس نوشته روزنامه ایندین اکسپرس، فراتر از یک شکست فوتبالی معمولی بود. این روزنامه در مطلب دیروز خود نوشت: نکته جالب درباره طرفدار فوتبال بودن، زمانی که کشورتان در جام جهانی حضور ندارد، این است که می توانید به هر دلیلی از یک تیم خارجی حمایت کنید؛ به خاطر بازیکنان مورد علاقه تان، سبک بازی زیبا یا حتی دلیلی کاملاً شخصی. اگر همه این عوامل را کنار هم بگذاریم، قلب من در جام جهانی ۲۰۲۶ برای ایران می تپد. ایران کشوری است که هدف جنگی آمریکایی - اسرائیلی قرار گرفته؛ جنگی که هزاران غیرنظامی، از جمله بیش از ۱۰۰ کودک را در حمله هوایی به یک مدرسه دخترانه در میناب به [شهادت رساند]. اما همبستگی با «تیم ملی» - آن گونه که تیم ملی ایران شناخته می شود - فراتر از جنگ است؛ کافی است به نحوه برخورد با بازیکنان و اعضای کادر فنی این تیم نگاه کنیم. به تیم ایران گفته شد که تنها یک روز پیش از هر مسابقه به ایالات متحده سفر کند و بلافاصله پس از آن راهی مکزیک شود. همچنین درخواست ویزای چندین مربی، عضو کادر پشتیبانی و مسئول تیم رد شد و ایالات متحده سهمیه بلیت هواداران ایرانی را به طور کامل لغو کرد؛ اقدامی که مانع حضور بسیاری از طرفداران ایرانی در مسابقات شد. ایران اعلام کرده است که شکایت رسمی خود را به فیفا ارائه خواهد کرد؛ هرچند از سازمانی که برای رئیس جمهور کشور میزبان اصلی، جایزه صلح ابداع کرده است، انتظار چندانی نمی توان داشت. علاوه بر این، هواداران بیش از یک چهارم کشورهای حاضر در جام جهانی نیز با ممنوعیت سفر، محدودیت های مختلف و رد درخواست ویزا مواجه شده اند. عمر عبدالقادر آرتان، داور سال آفریقا در سال ۲۰۲۵ و فردی که قرار بود نخستین داور سومالیایی حاضر در جام جهانی باشد، با وجود داشتن ویزای معتبر، به دلیل آن چه «نگرانی های مربوط به بررسی سوابق» عنوان شد، در فرودگاه از ورود منع و بازگردانده شد. در چنین شرایطی، احساسات نسبت به حضور ایران در این جام جهانی روشن بود؛ شکست دادن آمریکا در مرحله حذفی، رؤیایی بیش از حد جذاب به نظر می رسید و قهرمانی ایران در جام جهانی تقریباً غیرقابل تصور بود. با این حال، انتظارات واقع بینانه باقی ماند؛ هیچ چیز شاعرانه تر از آن نبود که ایران بتواند آمریکا را شکست دهد. مسیر این دلشکستگی از تساوی بدون گل برابر بلژیک آغاز شد؛ جایی که خلاقانه ترین ضربه آزاد مسابقات تا آن زمان وارد دروازه شد، اما پس از بازبینی توسط VAR به دلیل آفساید مردود اعلام شد. سپس ایران در دیداری که برای صعود تنها به یک پیروزی برابر مصر نیاز داشت، با تساوی یک بر یک متوقف شد؛ آن هم پس از آن که گل دقایق تلف شده این تیم بار دیگر به دلیل آفساید توسط VAR مردود اعلام شد. در آن مقطع به نظر می رسید بخت با ایران یار نیست، اما محاسبات آماری چیز دیگری می گفت.
وب سایت های ورزشی بیش از ۹۰ درصد شانس برای صعود ایران به عنوان یکی از هشت تیم برتر سوم مرحله گروهی قائل بودند. ایران تنها به یکی از سه نتیجه نیاز داشت: کنگو ازبکستان را شکست ندهد؛ کرواسی مقابل غنا پیروز نشود یا با آن مساوی کند؛ یا دیدار الجزایر و اتریش با تساوی به پایان نرسد. اما کرواسی غنا را شکست داد؛ مشکلی نبود، هنوز دو نتیجه دیگر باقی مانده بود. ازبکستان نیز مقابل کنگو پیش افتاد و تنها چیزی که ایران نیاز داشت حفظ همین نتیجه بود. اما بازی با پیروزی ۳ بر ۱ کنگو به پایان رسید و شانس ایران کاهش یافت. با این حال، از میان سه نتیجه ممکن در دیدار الجزایر و اتریش، تنها تساوی می توانست ایران را حذف کند. سپس شاید هیجان انگیزترین مسابقه جام تا آن لحظه آغاز شد. الجزایر دو بار از حریف عقب افتاد و پس از آغاز نیمه دوم، در حالی که نتیجه ۲ بر ۲ بود، به نظر می رسید هر دو تیم از همین نتیجه راضی هستند؛ زیرا تساوی می توانست هر دو را راهی مرحله بعد کند. اما در وقت های تلف شده، ریاض محرز گل برتری الجزایر را به ثمر رساند و قلب میلیون ها ایرانی و هواداران ایران را سرشار از شادی کرد. این شادی اما کمتر از ۱۰۰ ثانیه دوام آورد. کالاجیچ که تنها یک دقیقه پیش وارد زمین شده بود، با ضربه سر گل تساوی را به ثمر رساند؛ گلی که آخرین ضربه توپ در مسابقه نیز بود. آمریکا پیش از این به مرحله حذفی صعود کرده بود و به این ترتیب رؤیای رویارویی و پیروزی ایران برابر این تیم نیز از بین رفت. تنها امید باقی مانده، تماشای شکست آمریکا در دیدار بعدی اش برابر بوسنی و هرزگوین بود. اما پیشینه و شرایط ایران، قانع کننده ترین دلیل برای حمایت از این تیم در سال های اخیر بود. اکنون این داستان، با کمترین اختلاف ممکن و به دلیل اتفاقاتی که بخشی از آن ها در زمین مسابقه و بخشی دیگر، کاملاً خارج از کنترل ایران رقم خورد، به پایان رسیده است.
با پایان یافتن مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶، آمارهای فردی بازیکنان و دروازه‌بانان منتشر شد جایی که مهدی طارمی در دوئل‌های هوایی بهترین عملکرد را ثبت کرد و علیرضا بیرانوند نیز در جمع سه دروازه‌بان برتر از نظر تعداد مهار قرار گرفت. مرحله گروهی رقابت‌های جام جهانی ۲۰۲۶ با برگزاری ۷۲ دیدار به پایان رسید؛ مسابقاتی که در مجموع ۲۱۵ گل در آن‌ها به ثمر رسید تا میانگین نزدیک به سه گل در هر بازی ثبت شود. در پایان این مرحله، عملکرد بازیکنان در بخش‌های مختلف آماری مورد بررسی قرار گرفت. در میان نمایندگان ایران، مهدی طارمی با ۱۵ پیروزی در نبردهای هوایی، مشترکاً در رتبه نخست این شاخص قرار گرفت و علیرضا بیرانوند نیز با ثبت ۱۵ مهار، سومین دروازه‌بان موفق مسابقات از این حیث شد. بیرانوند همچنین در بخش مهار سانترها با چهار خروج موفق، در بین برترین‌های جام جای گرفت. لیونل مسی با شش گل عنوان بهترین گلزن مرحله گروهی را به خود اختصاص داد. پس از او کیلیان امباپه، ارلینگ هالند، عثمان دمبله و وینیسیوس جونیور هر کدام چهار بار موفق به گلزنی شدند. در جدول پاس گل نیز الکساندر ایساک، برونو گیمارش و مایکل اولیسه با سه پاس گل، بهترین عملکرد را به ثبت رساندند. همچنین مسی و امباپه با شش تأثیر مستقیم روی گل‌ها، بیشترین مشارکت گل را در پایان مرحله گروهی داشتند. لیاندرو تروسار با خلق ۱۵ موقعیت، عنوان بهترین بازی‌ساز این مرحله را به دست آورد و محمد صلاح و اشرف حکیمی نیز با ۱۱ موقعیت در تعقیب او قرار گرفتند. در بخش شوت‌زنی، امباپه و کوین دی‌بروینه با ۱۶ شوت در صدر ایستادند و مسی با ۱۵ شوت در جایگاه بعدی قرار گرفت. ابراهیم مازه نیز با ۱۲ دریبل موفق، بهترین دریبل‌زن مرحله گروهی لقب گرفت. در سایر شاخص‌ها، رودری بیشترین پاس رو به جلو را ثبت کرد، ماروین سنایا در تکل موفق پیشتاز بود، خوان کاسرس بیشترین برتری در دوئل‌ها را به نام خود زد و اونای سیمون نیز تنها دروازه‌بانی بود که موفق شد سه کلین‌شیت به ثبت برساند. در دروازه‌بانی، الوی روم از کوراسائو با ۲۰ مهار بیشترین واکنش موفق را داشت و پس از او محمد الاویس با ۱۶ مهار و علیرضا بیرانوند با ۱۵ مهار در رتبه‌های دوم و سوم قرار گرفتند.