قاب های از آن سوی تولید آثار نمایشی
درباره برنامه «پشت‌صحنه» که با هدف آشنا کردن مخاطبان با فرایند تولید آثار نمایشی و معرفی تلاش‌های عوامل پشت دوربین شکل گرفته است

هر سریال و فیلمی‌که روی آنتن می‌رود، حاصل تلاش گروه بزرگی از هنرمندان و عوامل تولیدی است که با دشواری‌های فراوان، اثری ماندگار را خلق می‌کنند و بخش عمده زحماتشان هرگز دیده نمی‌شود. برنامه «پشت‌صحنه» شبکه آی‌فیلم با نگاهی مستند تلاش کرده این بخش کمتر دیده‌شده از تولید آثار نمایشی را به تصویر بکشد. به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، تهیه‌کننده و کارگردان این برنامه، تلاش کرده فراتر از نمایش چند قاب از پشت‌صحنه سریال‌ها و مجموعه‌های نمایشی، مسیر پرفراز و نشیب ساخت یک اثر نمایشی از شکل‌گیری نخستین ایده‌ داستانی تا روزهای فشرده و گاه پراضطراب تصویربرداری را به تصویر بکشد. «حبیب براتیان» درباره شکل‌گیری برنامه «پشت‌صحنه» می‌گوید: این برنامه با هدف آشنا کردن مخاطبان با فرایند تولید آثار نمایشی و معرفی تلاش‌های عوامل پشت دوربین شکل گرفت. تلاش ما این است که مخاطب را از فضای صرفاً تماشای یک سریال به دنیای تولید آن ببریم و نشان دهیم هر اثر، نتیجه همکاری یک گروه بزرگ و حرفه‌ای است. وی با اشاره به تولید فصل سوم این برنامه می‌افزاید: تاکنون دو فصل «پشت‌صحنه» با استقبال مخاطبان پخش شده و اکنون فصل سوم آن در حال تولید است. همزمان با ادامه تولید آثار نمایشی، این برنامه نیز روی آنتن خواهد رفت. تهیه‌کننده «پشت‌صحنه» درباره انتخاب موضوعات و افراد توضیح می‌دهد: اولویت ما آثاری است که در حال تولیدند یا ظرفیت بالایی برای جذب مخاطب دارند. تلاش می‌کنیم تنوع گونه، موضوع و عوامل تولید حفظ شود تا هر قسمت، تجربه‌ای متفاوت برای بینندگان رقم بزند. همچنین سراغ سوژه‌هایی می‌رویم که کمتر دیده شده‌اند و حرف تازه‌ای برای گفتن دارند و از حضور پیش‌کسوتان و چهره‌های شناخته‌شده نیز استقبال می‌کنیم. «براتیان» مهم‌ترین هدف برنامه را نمایش واقعیت تولید یک اثر نمایشی می‌داند و می‌گوید: از شیوه کارگردانی و بازی بازیگران گرفته تا تلاش عوامل فنی، طراحی صحنه، گریم، فیلم‌برداری و دیگر بخش‌هایی که معمولاً دیده نمی‌شوند، در این برنامه به تصویر کشیده می‌شوند. گفت‌وگو با عوامل درباره سختی‌ها و اتفاقات جذاب پشت‌صحنه نیز بخش مهمی از برنامه است. «براتیان» درباره تغییرات برنامه در فصل جدید می‌گوید: در فصل‌های نخست از مجری استفاده می‌شد، اما در سه فصل اخیر، مجری حذف و نریشن جایگزین آن شده است. همچنین تلاش کرده‌ایم کیفیت تصویربرداری، روایت، تدوین و ساختار برنامه را ارتقا دهیم. وی ادامه می‌دهد: در فصل سوم، تنوع بیشتری در انتخاب سوژه‌ها و شیوه گفت‌وگوها ایجاد شده تا برنامه جذاب‌تر و پویاتر باشد و از نظر ساختار و کیفیت تولید، کامل‌تر از فصل‌های گذشته ارائه شود. این تهیه‌کننده با اشاره به همکاری هنرمندان با برنامه می‌گوید: خوشبختانه بازیگران و عوامل تولید، استقبال خوبی از «پشت‌صحنه» داشته‌اند، زیرا این برنامه فرصتی فراهم می‌کند تا مخاطبان با زحمات آن‌ها بیشتر آشنا شوند. تلاش کرده‌ایم فضایی صمیمی و به‌دوراز گفت‌وگوهای رسمی ایجاد کنیم تا هنرمندان راحت‌تر از تجربه‌های خود سخن بگویند. «براتیان» شبکه آی‌فیلم را یکی از شبکه‌های پرمخاطب تلویزیون معرفی می‌کند و می‌گوید: تولید برنامه برای این شبکه نیازمند توجه به کیفیت و سلیقه مخاطبان است. «پشت‌صحنه» نیز تلاش کرده در کنار جذابیت، محتوایی فرهنگی، آموزشی و سرگرم‌کننده ارائه دهد. تهیه‌کننده «پشت‌صحنه» تأکید می‌کند: این برنامه برای من صرفاً یک تولید تلویزیونی نیست، بلکه فرصتی برای ثبت بخشی از تاریخ تولید آثار نمایشی کشور است. معرفی تلاش عوامل پشت دوربین به همان اندازه معرفی بازیگران اهمیت دارد و «پشت‌صحنه» در همین مسیر حرکت می‌کند. وی یادآور می‌شود: این برنامه به چهار زبان فارسی، عربی، انگلیسی و دری تولید و از چهار کانال آی‌فیلم پخش می‌شود تا مخاطبان خارج از کشور نیز با روند تولید آثار نمایشی صداوسیما آشنا شوند.

سفر «شیرین» به دنیای آینده
پویانمایی «شیرین» به زودی از شبکه کودک پخش خواهد شد

مجموعه پویانمایی «شیرین» به تهیه‌کنندگی «حسین رمضانی» و کارگردانی «رسول آذرگون»، در ۱۳ قسمت ۲۶ دقیقه‌ای و با تکنیک کات‌اوت تولید شده است و به زودی از شبکه کودک پخش خواهد شد. این مجموعه در آینده‌ای نزدیک روایت می‌شود؛ داستان از سفری دریایی آغاز می‌شود، جایی که خانواده «شیرین» با کشتی هوشمند و پیشرفته خود، در میانه توفانی سهمگین گرفتار می‌شوند و سرانجام به جزیره‌ای ناشناخته با نام «جزیره آبی» می‌رسند. خانواده شیرین در این جزیره با مردمانی از فرهنگ‌ها و قومیت‌های گوناگون روبه‌رو می‌شوند که با مشکلاتی همچون فقر، کمبود امکانات، بیماری و تعطیلی مدرسه دست‌وپنجه نرم می‌کنند. در ادامه، شیرین به همراه خانواده‌اش برای کمک به مردم جزیره تلاش می‌کند و با راه‌اندازی دوباره مدرسه، امید و انگیزه را به کودکان و نوجوانان آن منطقه بازمی‌گرداند. «شیرین» با تلفیق ماجراجویی، فناوری، آموزش و معرفی فرهنگ‌های مختلف، تصویری از توانمندی‌های علمی و فناورانه ایران در آینده را ارائه می‌دهد و در کنار آن، مفاهیمی همچون همدلی، نوع‌دوستی، مسئولیت‌پذیری و احترام به تنوع فرهنگی را برای مخاطب کودک و نوجوان به تصویر می‌کشد.

کارگردان انیمیشن «نبرد با خرچنگ» مطرح کرد:
چالش‌های اکران سینمای انیمیشن
​​​​​​​
کارگردان انیمیشن «نبرد با خرچنگ» با اشاره به دقت و چالش‌های نگارش فیلمنامه این اثر از دشواری‌ها و نبود حمایت در اکران سینمای انیمیشن انتقاد کرد. «مازیار محمدی‌نژاد» کارگردان و نویسنده انیمیشن «نبرد با خرچنگ» که این روزها در سینماهای کشور روی پرده رفته است در گفت و گو با مهر درباره موضوع این اثر توضیح داد: ایده‌ این فیلم، سال ها پیش به ذهنم رسید و قصد داشتم تا آن را به یک رمان تبدیل کنم اما بعدتر متوجه شدم که برای تبدیل شدن به یک اثر سینمایی کاملاً مناسب است. «نبرد با خرچنگ» درباره کودکی است که با مشکلی بسیار بزرگ مواجه شده است و برای گذر از آن باید به امید برسد و به کمک آن از مشکلش عبور کند. فیلمنامه این اثر بر اساس تئوری سفر قهرمان نگاشته شده که طی آن کودک با ترس‌های خود و با نقطه ضعف‌هایش مواجه می شود و به یک رشد می‌رسد. وی افزود: این موضوعی چالش‌برانگیز بود و خوشبختانه تا به حال هم مخاطب را تحت تأثیر قرار داده است و هم توانسته‌ایم حرف مهم و خوبی را بزنیم؛ چیزی که کمتر کسی در فیلم‌های کودکانه به سراغش می‌رود. نکته‌ای که من انتظار دارم در داستان و فیلمنامه به آن پرداخته شود روانشناسی کودک است، این دانش پایه تمام زندگی سالمی است که همه ما در آینده خواهیم داشت. اگر کودک با زبان کارتون و به شکل کودکانه یاد بگیرد که چطور با مشکلات برخورد کند و مخصوصاً پدر و مادرهایی که همراه بچه‌هایشان به سالن سینما می‌روند، ببینند که چطور باید با این مشکلات کودکان مواجه شوند، اتفاق بسیار مفیدی برای آینده کودک رخ می‌دهد؛ این برای ما حتی مهم‌تر از بحث دراماتیک انیمیشن بوده است. «محمدی‌نژاد» با تأکید بر انتقال مفاهیم به شکل غیرمستقیم عنوان کرد: ما همه این فیلم را در قالب نگاه کودکانه کار کردیم. من خودم یک پسر در همین سن و سال دارم و در مراحل نوشتن فیلمنامه با او مشورت می‌کردم تا درک بهتری از احساسات کودکان داشته باشم؛ علاوه بر این، در طول پروسه داستان بیش از 20 کتاب روانشناسی خواندیم، جلسات متعددی داشتیم، با روانشناس کودک مشورت کردیم و در نهایت به چیزی رسیدیم که فکر می‌کنم یک بسته کاملاً شاد و درمان توأمان برای خانواده‌ها در آن تهیه شده است. این کارگردان با اشاره به چالش‌های اکران سینمای انیمیشن بیان کرد: مشکلات زیادی داشتیم. من در سال ۱۳۸۳ اولین فیلم بلند سینمایی انیمیشن کشور را به نام «هفت رنگ» ساختم که پروانه زرین گرفت و در جشنواره فیلم فجر هم رفت اما آن زمان و با وجود این که سازمان صدا و سیما تهیه‌کننده آن بود مورد هیچ حمایتی واقع نشد و با این که حتی به نگاتیو تبدیل شد، اما امکان اکران پیدا نکرد. سال‌ها بعد، چند فیلم مانند «تهران ۱۵۰۰» به سختی اکران شدند و کم‌کم جامعه سینمایی فهمید که چه پتانسیل بزرگی پشت فیلم انیمیشن وجود دارد. وی ادامه داد: انیمیشن ما بسیار پیشتاز است و به راحتی می‌تواند با انیمیشن‌های جهان رقابت کند، اما مخاطبمان هنوز به دیدن انیمیشن در سینما عادت نکرده است. اخیراً کمی بهتر شده، اما از نظر حمایت‌های دولتی، متأسفانه وضعیت اصلاً خوب نیست. بعضی از انیمیشن‌ها خوشبختانه شانس داشتند، اما پشت کار ما به هیچ وجه حمایت دولتی‌ای نبود و بودجه ما که از طریق بخش خصوصی تأمین شد تقریباً یک دهم فیلم‌های معمولی است که در جهان ساخته می‌شود. جدیداً در صداوسیما قانونی تصویب شده است که از فیلم‌های انیمیشن حمایت و برایشان تبلیغ پخش می‌کند، اما از کار ما این حمایت هم صورت نگرفت و تیزر اثر ما را پخش نکردند چراکه ما سرمایه فیلم را از بخش خصوصی تهیه کرده بودیم و تبلیغاتی از آن برند در تیزر وجود داشت. «محمدی‌نژاد» در پایان گفت: از حدود ۳ سال پیش نوشتن فیلمنامه را آغاز کردیم و با شرکت عالیفرد به عنوان حامی مالی پروژه به توافق رسیدیم. انتخاب کاراکترها هم از انیمیشن سریالی‌ای بود که قبلاً در شبکه نمایش خانگی پخش شده بود و مخاطب داشت. به همین دلیل و همین طور به دلیل بودجه کم، شیوه دو بعدی را برای انیمیشن انتخاب کردیم. من شخصیت جدیدی به آن کاراکترها اضافه کردم که باید به نبرد با سرنوشت می‌رفت. انیمیشن در شیراز تولید شد و هنرمندان همه از همان جا کار را پیش می‌بردند.