سلامت نامه
نویسنده:
مترجم:
ویژگیهای کوله پشتی استاندارد
با نزدیک شدن به سال تحصیلی جدید، کوله پشتی یکی از ضروریترین وسایلی است که والدین برای فرزندان خود تهیه میکنند، اما استفاده از کوله پشتی نامناسب عارضههایی برای کودک به همراه دارد که میتواند باعث آسیب به بدن او شود
یک متخصص طب فیزیکی و توانبخشی گفت: زمانی که کوله پشتی سنگین باشد حجم باری بر شانه و کمر کودک تحمیل میشود که هنوز بدن وی آمادگی کافی برای تحمل آن را ندارد، کمترین و اولین عارضه اینکار دردهای کمر و پشت کودک است. دکتر «محمد تقی حلیساز» با اشاره به اینکه با نزدیک شدن به سال تحصیلی جدید، کوله پشتی یکی از ضروریترین وسایلی است که والدین برای فرزندان خود تهیه میکنند، توضیح داد: مهم ترین نکته این است که کیف مدرسه با جثه کودک همخوانی داشته باشد. وی افزود: کودکانی که به لحاظ جثه کوچکترهستند، اگر از کوله پشتی مناسب نکنند با مشکلاتی مواجه خواهند شد. دکتر «حلیساز» ادامه داد: استفاده از کوله پشتی نامناسب عارضههایی برای کودک به همراه دارد که میتواند باعث آسیب به بدن او شود. وی درباره ویژگیهای کوله پشتی استاندارد بیان کرد: کوله پشتی باید به شکلی انتخاب شود که از قوسی که در کمر وجود دارد پایینتر نیاید و زمانیکه به طور چشمی نگاه میکنید از حد معمول پایینتر نباشد. دکتر «حلیساز» با اشاره به اینکه کیف یا کوله پشتی سنگین، فشار زیادی به کمر وارد می کند، ادامه داد: کوله پشتی استاندارد مشخصههایی دارد که باید هنگام خرید مورد توجه باشد؛ به طور مثال بندهایی که کوله پشتی را نگه میدارد نباید کمتر یا بیشتر از حد معمول باشد. وی تأکید کرد: کوله پشتیهایی که بندهای باریک دارند فشار زیادی به شانههای کودک وارد می کنند. بند استاندارد کولهپشتی باید بین پنج تا هفت سانتیمتر باشد و بهتر است بندی در کمر داشته باشد تا روی کمر کودک قفل شود تا حین راه رفتن مدام به کمر کودک ضربه وارد نکند. استاد طب فیزیکی و توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با اشاره به این که وزن کتاب و وسایلی که در کولهپشتی قرار میدهید نیز اهمیت دارد، ادامه داد: بسیاری از مدارس، این مسئله را به کودک تحمیل می کنند که وسایل زیادی را همراه خود حمل کند. بیشترین وزنی که کودک توانایی حمل آن را دارد، هفت درصد وزنش است؛ مثلاً یک کودک 20 کیلویی بیشتر از یک تا دو کیلو وزن را نمی تواند تحمل کند. این عضو هیئت علمی دانشگاه با بیان این که استفاده یک بند از کوله پشتی، به وارد شدن فشار به یک طرف بدن منجر میشود، افزود: برخی از کوله پشتیها بندهای تکی دارند و یک طرفه پوشیده میشود؛ این نکته هم میتواند به شانهها آسیب وارد کند. وی با بیان این که زمانی که کوله پشتی سنگین باشد، باری بر شانه و کمر کودکی گذاشته میشود که هنوز بدن او آمادگی کافی تحمل آن را ندارد، هشدار داد: کمترین و اولین عارضه اینکار، دردهای کمر و پشت کودک است. دکتر «حلیساز» با بیان این که قوز کردن، دومین عارضه استفاده نامناسب از کولهپشتی است، ادامه داد: دردهای کمری در افرادی که زمینههای ژنتیکی دارند، با استفاده از کولهپشتی نامناسب تشدید میشود .وی با تأکید براین که انتخاب کوله پشتی یکی از مهم ترین انتخابها در خرید است که باید با تمرکز بیشتر انجام شود، گفت: ایجاد احساس خستگی در مدرسه و پس از بازگشت به منزل از دیگر مشکلات استفاده از کولهپشتی نامناسب و با وزن بالاست.
۳ کار صبحگاهی برای کاهش استرس طول روز
با توجه به مضرات استرس بر سلامت کل بدن باید با استفاده از راهکارهایی میزان استرس را کاهش داد. به نقل از دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت، استرس مزمن فقط سلامت روان را تحت تأثیر قرار نمیدهد، بلکه میتواند بر عملکرد شناختی، سیستم ایمنی، سلامت قلب و عروق و دستگاه گوارش نیز اثر منفی داشته باشد. اگرچه حذف کامل استرس ممکن نیست، اما تغییرات کوچک در برنامه روزانه میتواند به مدیریت آن کمک کند.
1. کشش بدن در تختخواب
قبل از بلند شدن، چند حرکت ساده مانند کشیدن زانوها به سمت قفسه سینه، کشش بدن و چرخش آرام به دو طرف انجام دهید. لازم نیست تمرین ورزشی سنگینی باشد؛ حرکت آهسته همراه با تنفس عمیق و آگاهانه میتواند به کاهش استرس کمک کند.
2. صبح را با نوشیدن آب شروع کنید
در طول خواب مقداری آب از دست میدهیم، بنابراین نوشیدن آب پس از بیدار شدن به جبران مایعات کمک میکند. دریافت ناکافی مایعات میتواند با افزایش کورتیزول، هورمون اصلی استرس بدن، همراه باشد. قرار دادن یک لیوان آب کنار تخت میتواند این عادت را آسانتر کند.
3. یک روتین ثابت صبحگاهی داشته باشید
داشتن برنامهای مشخص در ابتدای روز، تصمیمگیریهای غیرضروری را کاهش میدهد و به ذهن احساس نظم و کنترل میدهد. این روتین میتواند شامل ورزش، شستن صورت، مرتب کردن تخت یا چند دقیقه کشش باشد. ورزش علاوه بر بهبود خلقوخو، میتواند نحوه پاسخ بدن به استرس را نیز بهبود دهد.
استرس را در طول روز هم مدیریت کنید| طبیعت: زمانی را در فضای سبز یا پارک بگذرانید؛ حضور در طبیعت و فعالیت بدنی میتواند به کاهش استرس کمک کند. ارتباط اجتماعی: صحبت با دوست یا اعضای خانواده و دریافت حمایت اجتماعی، حتی از طریق تماس تلفنی یا تصویری، میتواند آرامشبخش باشد. فاصله از تلفن همراه: مدتی از اخبار منفی و شبکههای اجتماعی فاصله بگیرید تا ذهن فرصت آرام شدن و تمرکز بر لحظه حال را پیدا کند.
لازم نیست کارهای پیچیدهای انجام دهید| برای شروع یک روز آرام تر، لازم نیست کارهای پیچیدهای انجام دهید: کشش ملایم به اضافه نوشیدن آب و روتین ثابت صبحگاهی؛ همین عادتهای ساده در ۳۰ دقیقه اول صبح میتوانند به ایجاد آرامش بیشتر و مدیریت بهتر استرس در طول روز کمک کنند.
علامت های بیماری های لثه
همه افراد مبتلا به بیماری لثه، الزاماً درد ندارند؛ گاهی بیماری برای مدت طولانی بدون درد قابل توجه پیشرفت میکند؛ بنابراین نبود درد، بهتنهایی نشانه سلامت لثه نیست
سلامت دهان، تنها به سالم بودن دندانها محدود نمیشود؛ لثه و سایر بافتهای نگهدارنده دندان نیز نقش اساسی در حفظ دندانهای طبیعی و کیفیت زندگی افراد دارند. به گزارش وبدا، رشته پریودانتیکس یکی از تخصصهای مهم دندانپزشکی است که به پیشگیری، تشخیص و درمان بیماریهای لثه و بافتهای اطراف دندان و ایمپلنت میپردازد. دکتر «علیرضا رنجبران» متخصص پریودانتیکس و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، با اشاره به اهمیت سلامت لثه در سلامت دهان و حفظ دندانهای طبیعی بیان کرد: وقتی درباره سلامت دهان صحبت میکنیم، نباید تنها به پوسیدگی دندانها توجه داشته باشیم. دندان برای آن که بتواند در طول سالهای زندگی در دهان باقی بماند، به مجموعهای از بافتهای نگهدارنده شامل لثه، استخوان و سایر بافتهای اطراف خود نیاز دارد. سلامت این مجموعه، موضوع اصلی علم پریودانتیکس است. دکتر «رنجبران» در خصوص علل و چگونگی ایجاد بیماری های لثه عنوان کرد: یکی از مهمترین عوامل شروع بیماریهای لثه، تجمع پلاک میکروبی یا بیوفیلم دندانی در اطراف دندانها و خط لثه است. به گفته وی، اگر این لایه بهطور منظم و صحیح از سطح دندانها و اطراف لثه پاک نشود، میتواند موجب ایجاد التهاب در بافت لثه شود. سازمان جهانی بهداشت نیز بهداشت ناکافی دهان و مصرف دخانیات را از عوامل خطر مهم بیماریهای پریودنتال معرفی میکند. او گفت: در مراحل اولیه، التهاب لثه یا ژنژیویت ممکن است با قرمزی، تورم و خونریزی لثه همراه باشد. در صورت تداوم عوامل ایجادکننده و در افراد مستعد، بیماری میتواند به پریودنتیت پیشرفت کند؛ در این شرایط بافتهای نگهدارنده دندان و استخوان اطراف آن تحت تأثیر قرار میگیرند و در مراحل پیشرفته ممکن است دندانها دچار افزایش حرکت و حتی از دست رفتن شوند. این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز افزود: نکته مهم این است که همه افراد مبتلا به بیماری لثه، الزاماً درد ندارند؛ گاهی بیماری برای مدت طولانی بدون درد قابل توجه پیشرفت میکند؛ بنابراین نبود درد، بهتنهایی نشانه سلامت لثه نیست. وی یکی از شایعترین علایم بیماریهای لثه، خونریزی هنگام مسواک زدن یا تمیز کردن بین دندانها عنوان کرد و گفت: قرمزی یا تورم لثه، خونریزی مکرر لثه، بوی نامطبوع یا مداوم دهان، عقبرفتگی لثه و نمایان شدن بخشی از ریشه دندان، حساسیت دندانها، بهویژه در ناحیه ریشه، تغییر موقعیت دندانها، ایجاد فاصله جدید بین دندانها، احساس لق شدن دندان، تغییر نحوه قرار گرفتن دندانها روی یکدیگر، تجمع جرم و پلاک در اطراف دندانها از نشانه های دیگری است که میتوانند نشاندهنده وجود بیماری لثه باشند. دکتر «رنجبران» ادامه داد: وجود هر یک از این علایم، لزوماً به معنای ابتلا به پریودنتیت نیست، اما میتواند ضرورت معاینه توسط دندانپزشک را مطرح کند. وی در پاسخ به این پرسش که آیا بیماری لثه فقط مربوط به دهان است، افزود: در سالهای اخیر، توجه زیادی به ارتباط میان سلامت دهان و سلامت عمومی بدن شده است. شواهد علمی نشان میدهد که بیماریهای پریودنتال، بهویژه پریودنتیت، با برخی بیماریها و شرایط سیستمیک ارتباط دارند. دکتر «رنجبران» تصریح کرد: یکی از شناختهشدهترین این ارتباطها، رابطه میان دیابت و بیماری پریودنتال است. دیابت میتواند خطر و شدت بیماری پریودنتال را افزایش دهد و از سوی دیگر، التهاب پریودنتال نیز میتواند کنترل قند خون را دشوارتر کند. این عضو هیئت علمی دانشگاه در این زمینه توضیح داد: باید در بیان ارتباط میان بیماری لثه و بیماریهای عمومی دقت کنیم. وجود ارتباط آماری یا زیستی میان دو بیماری الزاماً به معنای آن نیست که یکی مستقیماً علت ایجاد دیگری است. به گفته وی، با این حال، امروزه سلامت دهان بخشی از سلامت عمومی فرد در نظر گرفته میشود و در بیماران مبتلا به بیماریهای سیستمیک، توجه به سلامت پریودنتال اهمیت بیشتری پیدا میکند. او اضافه کرد: اگرچه رعایت بهداشت دهان برای همه افراد اهمیت دارد، اما برخی عوامل میتوانند خطر ابتلا یا شدت بیماریهای پریودنتال را افزایش دهند. مصرف دخانیات، دیابت، بهداشت ناکافی دهان، سابقه بیماری پریودنتال، برخی عوامل ژنتیکی و شرایطی که پاسخ ایمنی بدن را تحت تأثیر قرار میدهند، از مهمترین عوامل خطر به شمار می روند. همچنین برخی شرایط زندگی و داروها میتوانند بر وضعیت لثه اثرگذار باشند. به همین دلیل ارزیابی وضعیت هر بیمار باید بهصورت فردی انجام شود. به گفته دکتر «رنجبران» خونریزی لثه میتواند دلایل مختلفی داشته باشد و شدت بیماری تنها بر اساس یک علامت مشخص نمیشود. متخصص پریودانتیکس برای تشخیص بیماری، وضعیت لثه، میزان التهاب، عمق پاکتهای پریودنتال، سطح اتصال لثه، وضعیت استخوان اطراف دندان و سایر عوامل خطر را بررسی میکند و در صورت نیاز از تصاویر رادیوگرافی یا سایر روشهای تشخیصی کمک میگیرد، بنابراین خوددرمانی یا تشخیص بیماری تنها بر اساس علایم ظاهری توصیه نمیشود. وی با اشاره بر نقش بیمار در حفظ سلامت لثه بیان کرد: بخش مهمی از سلامت پریودنتال به رفتارهای روزمره فرد وابسته است. حذف منظم پلاک میکروبی، رعایت بهداشت بین دندانها، استفاده صحیح از مسواک و خمیردندان مناسب و پرهیز از مصرف دخانیات از اقدامات مهم در حفظ سلامت دهان هستند. سازمان جهانی بهداشت نیز بر رویکرد پیشگیرانه و مراقبت منظم از سلامت دهان تأکید دارد. هیچ درمان تخصصی نمیتواند جایگزین مراقبت روزانه بیمار شود. این متخصص پریودانتیکس ادامه داد: درمان موفق بیماری لثه زمانی پایدار میماند که بیمار نیز در کنترل پلاک، رعایت بهداشت دهان، اصلاح عوامل خطر و مراجعه برای جلسات نگهداری همکاری داشته باشد. او تأکید کرد: حفظ دندانهای طبیعی تا حد امکان یکی از مهمترین اهداف دندانپزشکی مدرن است و سلامت بافتهای نگهدارنده دندان در این مسیر اهمیت اساسی دارد. بیماریهای لثه در بسیاری از موارد قابل پیشگیری و در مراحل اولیه قابل کنترل هستند، بنابراین بهتر است به جای این که منتظر درد، لق شدن دندان یا علایم شدید بمانیم، سلامت لثه را از سالهای ابتدایی زندگی جدی بگیریم.
با نزدیک شدن به سال تحصیلی جدید، کوله پشتی یکی از ضروریترین وسایلی است که والدین برای فرزندان خود تهیه میکنند، اما استفاده از کوله پشتی نامناسب عارضههایی برای کودک به همراه دارد که میتواند باعث آسیب به بدن او شود
یک متخصص طب فیزیکی و توانبخشی گفت: زمانی که کوله پشتی سنگین باشد حجم باری بر شانه و کمر کودک تحمیل میشود که هنوز بدن وی آمادگی کافی برای تحمل آن را ندارد، کمترین و اولین عارضه اینکار دردهای کمر و پشت کودک است. دکتر «محمد تقی حلیساز» با اشاره به اینکه با نزدیک شدن به سال تحصیلی جدید، کوله پشتی یکی از ضروریترین وسایلی است که والدین برای فرزندان خود تهیه میکنند، توضیح داد: مهم ترین نکته این است که کیف مدرسه با جثه کودک همخوانی داشته باشد. وی افزود: کودکانی که به لحاظ جثه کوچکترهستند، اگر از کوله پشتی مناسب نکنند با مشکلاتی مواجه خواهند شد. دکتر «حلیساز» ادامه داد: استفاده از کوله پشتی نامناسب عارضههایی برای کودک به همراه دارد که میتواند باعث آسیب به بدن او شود. وی درباره ویژگیهای کوله پشتی استاندارد بیان کرد: کوله پشتی باید به شکلی انتخاب شود که از قوسی که در کمر وجود دارد پایینتر نیاید و زمانیکه به طور چشمی نگاه میکنید از حد معمول پایینتر نباشد. دکتر «حلیساز» با اشاره به اینکه کیف یا کوله پشتی سنگین، فشار زیادی به کمر وارد می کند، ادامه داد: کوله پشتی استاندارد مشخصههایی دارد که باید هنگام خرید مورد توجه باشد؛ به طور مثال بندهایی که کوله پشتی را نگه میدارد نباید کمتر یا بیشتر از حد معمول باشد. وی تأکید کرد: کوله پشتیهایی که بندهای باریک دارند فشار زیادی به شانههای کودک وارد می کنند. بند استاندارد کولهپشتی باید بین پنج تا هفت سانتیمتر باشد و بهتر است بندی در کمر داشته باشد تا روی کمر کودک قفل شود تا حین راه رفتن مدام به کمر کودک ضربه وارد نکند. استاد طب فیزیکی و توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با اشاره به این که وزن کتاب و وسایلی که در کولهپشتی قرار میدهید نیز اهمیت دارد، ادامه داد: بسیاری از مدارس، این مسئله را به کودک تحمیل می کنند که وسایل زیادی را همراه خود حمل کند. بیشترین وزنی که کودک توانایی حمل آن را دارد، هفت درصد وزنش است؛ مثلاً یک کودک 20 کیلویی بیشتر از یک تا دو کیلو وزن را نمی تواند تحمل کند. این عضو هیئت علمی دانشگاه با بیان این که استفاده یک بند از کوله پشتی، به وارد شدن فشار به یک طرف بدن منجر میشود، افزود: برخی از کوله پشتیها بندهای تکی دارند و یک طرفه پوشیده میشود؛ این نکته هم میتواند به شانهها آسیب وارد کند. وی با بیان این که زمانی که کوله پشتی سنگین باشد، باری بر شانه و کمر کودکی گذاشته میشود که هنوز بدن او آمادگی کافی تحمل آن را ندارد، هشدار داد: کمترین و اولین عارضه اینکار، دردهای کمر و پشت کودک است. دکتر «حلیساز» با بیان این که قوز کردن، دومین عارضه استفاده نامناسب از کولهپشتی است، ادامه داد: دردهای کمری در افرادی که زمینههای ژنتیکی دارند، با استفاده از کولهپشتی نامناسب تشدید میشود .وی با تأکید براین که انتخاب کوله پشتی یکی از مهم ترین انتخابها در خرید است که باید با تمرکز بیشتر انجام شود، گفت: ایجاد احساس خستگی در مدرسه و پس از بازگشت به منزل از دیگر مشکلات استفاده از کولهپشتی نامناسب و با وزن بالاست.
۳ کار صبحگاهی برای کاهش استرس طول روز
با توجه به مضرات استرس بر سلامت کل بدن باید با استفاده از راهکارهایی میزان استرس را کاهش داد. به نقل از دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت، استرس مزمن فقط سلامت روان را تحت تأثیر قرار نمیدهد، بلکه میتواند بر عملکرد شناختی، سیستم ایمنی، سلامت قلب و عروق و دستگاه گوارش نیز اثر منفی داشته باشد. اگرچه حذف کامل استرس ممکن نیست، اما تغییرات کوچک در برنامه روزانه میتواند به مدیریت آن کمک کند.
1. کشش بدن در تختخواب
قبل از بلند شدن، چند حرکت ساده مانند کشیدن زانوها به سمت قفسه سینه، کشش بدن و چرخش آرام به دو طرف انجام دهید. لازم نیست تمرین ورزشی سنگینی باشد؛ حرکت آهسته همراه با تنفس عمیق و آگاهانه میتواند به کاهش استرس کمک کند.
2. صبح را با نوشیدن آب شروع کنید
در طول خواب مقداری آب از دست میدهیم، بنابراین نوشیدن آب پس از بیدار شدن به جبران مایعات کمک میکند. دریافت ناکافی مایعات میتواند با افزایش کورتیزول، هورمون اصلی استرس بدن، همراه باشد. قرار دادن یک لیوان آب کنار تخت میتواند این عادت را آسانتر کند.
3. یک روتین ثابت صبحگاهی داشته باشید
داشتن برنامهای مشخص در ابتدای روز، تصمیمگیریهای غیرضروری را کاهش میدهد و به ذهن احساس نظم و کنترل میدهد. این روتین میتواند شامل ورزش، شستن صورت، مرتب کردن تخت یا چند دقیقه کشش باشد. ورزش علاوه بر بهبود خلقوخو، میتواند نحوه پاسخ بدن به استرس را نیز بهبود دهد.
استرس را در طول روز هم مدیریت کنید| طبیعت: زمانی را در فضای سبز یا پارک بگذرانید؛ حضور در طبیعت و فعالیت بدنی میتواند به کاهش استرس کمک کند. ارتباط اجتماعی: صحبت با دوست یا اعضای خانواده و دریافت حمایت اجتماعی، حتی از طریق تماس تلفنی یا تصویری، میتواند آرامشبخش باشد. فاصله از تلفن همراه: مدتی از اخبار منفی و شبکههای اجتماعی فاصله بگیرید تا ذهن فرصت آرام شدن و تمرکز بر لحظه حال را پیدا کند.
لازم نیست کارهای پیچیدهای انجام دهید| برای شروع یک روز آرام تر، لازم نیست کارهای پیچیدهای انجام دهید: کشش ملایم به اضافه نوشیدن آب و روتین ثابت صبحگاهی؛ همین عادتهای ساده در ۳۰ دقیقه اول صبح میتوانند به ایجاد آرامش بیشتر و مدیریت بهتر استرس در طول روز کمک کنند.
علامت های بیماری های لثه
همه افراد مبتلا به بیماری لثه، الزاماً درد ندارند؛ گاهی بیماری برای مدت طولانی بدون درد قابل توجه پیشرفت میکند؛ بنابراین نبود درد، بهتنهایی نشانه سلامت لثه نیست
سلامت دهان، تنها به سالم بودن دندانها محدود نمیشود؛ لثه و سایر بافتهای نگهدارنده دندان نیز نقش اساسی در حفظ دندانهای طبیعی و کیفیت زندگی افراد دارند. به گزارش وبدا، رشته پریودانتیکس یکی از تخصصهای مهم دندانپزشکی است که به پیشگیری، تشخیص و درمان بیماریهای لثه و بافتهای اطراف دندان و ایمپلنت میپردازد. دکتر «علیرضا رنجبران» متخصص پریودانتیکس و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، با اشاره به اهمیت سلامت لثه در سلامت دهان و حفظ دندانهای طبیعی بیان کرد: وقتی درباره سلامت دهان صحبت میکنیم، نباید تنها به پوسیدگی دندانها توجه داشته باشیم. دندان برای آن که بتواند در طول سالهای زندگی در دهان باقی بماند، به مجموعهای از بافتهای نگهدارنده شامل لثه، استخوان و سایر بافتهای اطراف خود نیاز دارد. سلامت این مجموعه، موضوع اصلی علم پریودانتیکس است. دکتر «رنجبران» در خصوص علل و چگونگی ایجاد بیماری های لثه عنوان کرد: یکی از مهمترین عوامل شروع بیماریهای لثه، تجمع پلاک میکروبی یا بیوفیلم دندانی در اطراف دندانها و خط لثه است. به گفته وی، اگر این لایه بهطور منظم و صحیح از سطح دندانها و اطراف لثه پاک نشود، میتواند موجب ایجاد التهاب در بافت لثه شود. سازمان جهانی بهداشت نیز بهداشت ناکافی دهان و مصرف دخانیات را از عوامل خطر مهم بیماریهای پریودنتال معرفی میکند. او گفت: در مراحل اولیه، التهاب لثه یا ژنژیویت ممکن است با قرمزی، تورم و خونریزی لثه همراه باشد. در صورت تداوم عوامل ایجادکننده و در افراد مستعد، بیماری میتواند به پریودنتیت پیشرفت کند؛ در این شرایط بافتهای نگهدارنده دندان و استخوان اطراف آن تحت تأثیر قرار میگیرند و در مراحل پیشرفته ممکن است دندانها دچار افزایش حرکت و حتی از دست رفتن شوند. این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز افزود: نکته مهم این است که همه افراد مبتلا به بیماری لثه، الزاماً درد ندارند؛ گاهی بیماری برای مدت طولانی بدون درد قابل توجه پیشرفت میکند؛ بنابراین نبود درد، بهتنهایی نشانه سلامت لثه نیست. وی یکی از شایعترین علایم بیماریهای لثه، خونریزی هنگام مسواک زدن یا تمیز کردن بین دندانها عنوان کرد و گفت: قرمزی یا تورم لثه، خونریزی مکرر لثه، بوی نامطبوع یا مداوم دهان، عقبرفتگی لثه و نمایان شدن بخشی از ریشه دندان، حساسیت دندانها، بهویژه در ناحیه ریشه، تغییر موقعیت دندانها، ایجاد فاصله جدید بین دندانها، احساس لق شدن دندان، تغییر نحوه قرار گرفتن دندانها روی یکدیگر، تجمع جرم و پلاک در اطراف دندانها از نشانه های دیگری است که میتوانند نشاندهنده وجود بیماری لثه باشند. دکتر «رنجبران» ادامه داد: وجود هر یک از این علایم، لزوماً به معنای ابتلا به پریودنتیت نیست، اما میتواند ضرورت معاینه توسط دندانپزشک را مطرح کند. وی در پاسخ به این پرسش که آیا بیماری لثه فقط مربوط به دهان است، افزود: در سالهای اخیر، توجه زیادی به ارتباط میان سلامت دهان و سلامت عمومی بدن شده است. شواهد علمی نشان میدهد که بیماریهای پریودنتال، بهویژه پریودنتیت، با برخی بیماریها و شرایط سیستمیک ارتباط دارند. دکتر «رنجبران» تصریح کرد: یکی از شناختهشدهترین این ارتباطها، رابطه میان دیابت و بیماری پریودنتال است. دیابت میتواند خطر و شدت بیماری پریودنتال را افزایش دهد و از سوی دیگر، التهاب پریودنتال نیز میتواند کنترل قند خون را دشوارتر کند. این عضو هیئت علمی دانشگاه در این زمینه توضیح داد: باید در بیان ارتباط میان بیماری لثه و بیماریهای عمومی دقت کنیم. وجود ارتباط آماری یا زیستی میان دو بیماری الزاماً به معنای آن نیست که یکی مستقیماً علت ایجاد دیگری است. به گفته وی، با این حال، امروزه سلامت دهان بخشی از سلامت عمومی فرد در نظر گرفته میشود و در بیماران مبتلا به بیماریهای سیستمیک، توجه به سلامت پریودنتال اهمیت بیشتری پیدا میکند. او اضافه کرد: اگرچه رعایت بهداشت دهان برای همه افراد اهمیت دارد، اما برخی عوامل میتوانند خطر ابتلا یا شدت بیماریهای پریودنتال را افزایش دهند. مصرف دخانیات، دیابت، بهداشت ناکافی دهان، سابقه بیماری پریودنتال، برخی عوامل ژنتیکی و شرایطی که پاسخ ایمنی بدن را تحت تأثیر قرار میدهند، از مهمترین عوامل خطر به شمار می روند. همچنین برخی شرایط زندگی و داروها میتوانند بر وضعیت لثه اثرگذار باشند. به همین دلیل ارزیابی وضعیت هر بیمار باید بهصورت فردی انجام شود. به گفته دکتر «رنجبران» خونریزی لثه میتواند دلایل مختلفی داشته باشد و شدت بیماری تنها بر اساس یک علامت مشخص نمیشود. متخصص پریودانتیکس برای تشخیص بیماری، وضعیت لثه، میزان التهاب، عمق پاکتهای پریودنتال، سطح اتصال لثه، وضعیت استخوان اطراف دندان و سایر عوامل خطر را بررسی میکند و در صورت نیاز از تصاویر رادیوگرافی یا سایر روشهای تشخیصی کمک میگیرد، بنابراین خوددرمانی یا تشخیص بیماری تنها بر اساس علایم ظاهری توصیه نمیشود. وی با اشاره بر نقش بیمار در حفظ سلامت لثه بیان کرد: بخش مهمی از سلامت پریودنتال به رفتارهای روزمره فرد وابسته است. حذف منظم پلاک میکروبی، رعایت بهداشت بین دندانها، استفاده صحیح از مسواک و خمیردندان مناسب و پرهیز از مصرف دخانیات از اقدامات مهم در حفظ سلامت دهان هستند. سازمان جهانی بهداشت نیز بر رویکرد پیشگیرانه و مراقبت منظم از سلامت دهان تأکید دارد. هیچ درمان تخصصی نمیتواند جایگزین مراقبت روزانه بیمار شود. این متخصص پریودانتیکس ادامه داد: درمان موفق بیماری لثه زمانی پایدار میماند که بیمار نیز در کنترل پلاک، رعایت بهداشت دهان، اصلاح عوامل خطر و مراجعه برای جلسات نگهداری همکاری داشته باشد. او تأکید کرد: حفظ دندانهای طبیعی تا حد امکان یکی از مهمترین اهداف دندانپزشکی مدرن است و سلامت بافتهای نگهدارنده دندان در این مسیر اهمیت اساسی دارد. بیماریهای لثه در بسیاری از موارد قابل پیشگیری و در مراحل اولیه قابل کنترل هستند، بنابراین بهتر است به جای این که منتظر درد، لق شدن دندان یا علایم شدید بمانیم، سلامت لثه را از سالهای ابتدایی زندگی جدی بگیریم.
10 صفحه اول
پربازدیدترین اخبار
اخبار برگزیده
