​​​​​​​

عصر پنج شنبه، ۱۴ خرداد، شهر با شور دل‌های مؤمن و لبخند خادمان، شکوه عید غدیر را در قلب خود تجلی کرد. پنج شنبه چهاردهم خردادماه ۱۴۰۵، شهر رنگ و بوی دیگری داشت؛ گویی آسمان و زمین دست به دست هم داده بودند تا شکوه عهد اخوت را در میان شور و هیجان مردم تکرار کنند. آن روز تنها یک مناسبت تقویمی نبود؛ روز، تجدید بیعت دل‌هایی بود که سال‌هاست در مسیر روشن ولایت علی‌بن‌ ابی طالب(ع) گام برمی‌دارند. نسیم دل‌انگیز عید غدیر، خستگی روزهای گرم خرداد را از تن زائران این جشن بزرگ بیرون می‌برد. به گزارش ایرنا، همان ساعات آغازین عصر، سیل خروشان جمعیت، خیابان‌های اصلی شهر را به دریایی از عشق بدل کرد. پیر و جوان، کودک و بزرگسال، همگی با لبخندهایی که گویای طراوت این عید بزرگ بود، خود را به محل‌های برگزاری مراسم رساندند. حضور گسترده مردم بجنورد، فراتر از یک تجمع معمولی، پیامی روشن داشت: غدیر، زنده است و در رگ‌های این شهر جریان دارد. خیابان‌ها مملو از حضور خانواده‌ها بود. هنر این جشن، در پیوند «معنویت» با «خدمت» بود. موکب‌های پذیرایی که در جای‌جای مسیر جشن برپا شده بودند، نماد کامل «ضیافت علوی» بودند. خادمان این موکب‌ها، با چهره‌هایی گشاده و دستان پرمهر، از مردم پذیرایی می‌کردند. بوی خوش چای و شیرینی‌های مخصوص عید، فضا را چنان صمیمی کرده بود که گویی تمامی حاضران، اعضای یک خانواده‌ بزرگ هستند که گردِ سفره‌ باکرامت امیرالمؤمنین(ع) جمع شده‌اند. برنامه‌های فرهنگی و تفریحی در نظر گرفته شده، به گونه‌ای بود که برای هر سلیقه‌ای، جاذبه‌ای داشت. از اجرای سرودهای حماسی و مذهبی توسط گروه‌های جوان بجنوردی که شور عجیبی به جمعیت می‌بخشید، تا بخش‌های تفریحی که کودکان را با داستان‌های آموزنده‌ غدیر آشنا می‌کرد. در هر گوشه از میدان اصلی، شاهد روایت‌گری‌هایی بودیم که تاریخ اسلام را نه در کتاب‌ها، بلکه در قاب هنر و نمایش، پیش چشم مردم زنده می‌کرد. این تنوع برنامه باعث شد تا جشن غدیر امسال، برای نسل جوان و نوجوانی که تشنه‌ شناخت ریشه‌های دینی خود هستند، تجربه‌ای ماندگار باشد.