مدت زمان نگهداری و مصرف مواد غذایی
نویسنده:
مترجم:
کارشناسان تأکید میکنند نحوه نگهداری مواد غذایی به اندازه تاریخ درجشده روی بستهبندی اهمیت دارد؛ مواد غذایی فاسدشدنی نباید بیش از دو ساعت در دمای اتاق باقی بمانند
نوع ماده غذایی، نحوه نگهداری و مدت زمان سپریشده از تاریخ درجشده، نقش مهمی در تصمیمگیری برای مصرف آن دارد. بر اساس توصیه متخصصان، برخی مواد غذایی مانند شیر، تخممرغ، لبنیات، گوشت، ماهی و محصولات تازه ممکن است پس از تاریخ درجشده روی بستهبندی نیز برای مدتی قابل مصرف باشند، مشروط بر این که به شکل صحیح و در دمای مناسب نگهداری شده باشند. دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت نوشته است: شیر بازنشده در صورت نگهداری مناسب در یخچال میتواند حدود یک هفته پس از تاریخ درجشده روی بستهبندی قابل استفاده باشد. پس از باز شدن بسته، شیر لبنی معمولاً پنج تا هفت روز در یخچال ماندگاری دارند. متخصصان توصیه میکنند شیر در سردترین بخش یخچال نگهداری شود. تغییراتی مانند بوی ترش، بادکردگی بستهبندی یا تغییر غیرطبیعی در ظاهر میتواند نشانه فساد باشد و در این شرایط محصول نباید مصرف شود. کره نیز در یخچال میتواند تا حدود دو ماه ماندگاری داشته باشد و در فریزر تا حدود ۹ ماه قابل نگهداری است. پنیرهای نرم مانند پنیر خامهای ماندگاری کوتاهتری دارند و معمولاً حدود یک تا دو هفته در یخچال قابل نگهداری هستند. در مورد پنیرهای سفت، مقدار کمی کپک، لزوماً به معنای دور ریختن کل محصول نیست و میتوان بخش کپکزده را از قسمت باقیمانده جدا کرد، اما در مورد پنیرهای نرم، مشاهده کپک به معنای آن است که کل محصول باید دور ریخته شود. تخممرغها در صورت نگهداری صحیح در یخچال میتوانند حدود سه تا پنج هفته از زمان خرید تازه بمانند. یکی از روشهای قدیمی برای بررسی تازگی تخممرغ، قرار دادن آن در آب و بررسی شناور شدن آن است. با این حال، کارشناسان میگویند شناور شدن تخممرغ الزاماً به معنای فاسد بودن آن نیست، بلکه میتواند تنها نشاندهنده افزایش اندازه حفره هوایی داخل تخممرغ و قدیمیتر شدن آن باشد. برای بررسی بیشتر، میتوان تخممرغ را در ظرفی جداگانه شکست و بو و ظاهر آن را بررسی کرد. بوی نامطبوع یا ظاهر غیرطبیعی، نشانهای برای دور ریختن آن است. گوشت چرخکرده گاو، معمولاً تنها یک تا دو روز در یخچال قابل نگهداری است، اما در صورت انجماد میتواند حدود سه تا چهار ماه ماندگاری داشته باشد. مرغ خام نیز معمولاً باید حداکثر طی یک تا دو روز در یخچال مصرف شود. برخی قسمتهای مرغ در فریزر میتوانند چندین ماه ماندگاری داشته باشند. تغییر رنگ گوشت بهتنهایی همیشه نشانه فساد نیست، اما بافت چسبناک یا لزج و بوی ترش یا غیرطبیعی میتواند نشانه فساد باشد. در مورد مرغ فاسد نیز تغییر رنگ، حالت لزج و بوی نامطبوع از نشانههای هشداردهنده محسوب میشوند. ماهی تازه، معمولاً تنها یک تا دو روز در یخچال قابل نگهداری است. ماهی پخته میتواند مدت بیشتری، حدود سه تا چهار روز، در یخچال باقی بماند. در فریزر، ماهیهای چرب مانند سالمون و تن حدود دو تا سه ماه و ماهیهای کمچرب میتوانند مدت طولانیتری، حتی تا حدود هشت ماه نگهداری شوند. بوی شدید و غیرطبیعی، سطح لزج و تغییرات غیرعادی در ظاهر ماهی از نشانههایی هستند که میتوانند بیانگر فساد ماهی باشند. بیشتر میوهها و سبزیجات تازه تاریخ انقضای مشخصی ندارند و بنابراین تشخیص تازگی آن ها بیشتر به ظاهر، بو و بافت بستگی دارد. سیب در یخچال میتواند حدود چهار تا شش هفته ماندگاری داشته باشد. مرکبات نیز در شرایط مناسب حدود سه هفته دوام میآورند. آووکادوی رسیده کامل را میتوان حدود سه تا چهار روز در یخچال نگهداری کرد. پس از برش، بهتر است آووکادو در مدت کوتاهتری مصرف شود. هویج نیز میتواند حدود دو تا سه هفته در یخچال باقی بماند. پیاز و سیر هم در صورت جوانه زدن لزوماً غیرقابل مصرف نیستند و تا زمانی که دچار کپک، نرمی شدید یا تغییر رنگ غیرطبیعی نشده باشند، ممکن است همچنان قابل استفاده باشند. نان را میتوان برای افزایش ماندگاری در فریزر قرار داد و تا حدود سه ماه نگهداری کرد. در یخچال نیز نان میتواند حدود دو هفته دوام بیاورد، اگرچه ممکن است با گذشت زمان بیات شود. آرد گندم کامل در صورت نگهداری در یخچال حدود شش تا هشت ماه و آرد سفید تا حدود یک سال پس از باز شدن میتواند ماندگاری داشته باشد. بوی ترش یا تغییر غیرطبیعی در بافت آرد از نشانههای فساد آن است. کارشناسان تأکید میکنند که نحوه نگهداری مواد غذایی به اندازه تاریخ درجشده روی بستهبندی اهمیت دارد. مواد غذایی فاسدشدنی نباید بیش از دو ساعت در دمای اتاق باقی بمانند و در دمای بالاتر از حدود ۳۲ درجه سانتیگراد، این مدت به یک ساعت کاهش پیدا میکند. دمای یخچال باید حدود ۴ درجه سانتیگراد یا کمتر و دمای فریزر حدود منهای ۱۸ درجه سانتیگراد باشد. نگهداری مواد غذایی در دمای مناسب میتواند رشد باکتریها را کاهش و مدت ماندگاری آن ها را افزایش دهد. با وجود تمام این توصیهها، متخصصان هشدار میدهند که بو، ظاهر و مزه همیشه معیار قابل اعتمادی برای تشخیص ایمنی غذا نیستند؛ برخی باکتریهای بیماریزا ممکن است بدون ایجاد تغییر قابل تشخیص در بو، طعم یا ظاهر غذا رشد کنند، به همین دلیل، در مورد مواد غذایی بسیار فاسدشدنی یا غذاهایی که برای مدت طولانی در شرایط نامناسب نگهداری شدهاند، رعایت احتیاط اهمیت بیشتری دارد. در نهایت، تاریخ درجشده روی بستهبندی را نباید تنها معیار تصمیمگیری دانست، اما نباید آن را نیز نادیده گرفت. نوع غذا، مدت نگهداری، دمای یخچال یا فریزر و شرایط نگهداری، همگی باید در کنار یکدیگر بررسی شوند. در مواردی که درباره ایمنی یک ماده غذایی تردید وجود دارد، دور ریختن آن، انتخاب ایمنتری است.
نوع ماده غذایی، نحوه نگهداری و مدت زمان سپریشده از تاریخ درجشده، نقش مهمی در تصمیمگیری برای مصرف آن دارد. بر اساس توصیه متخصصان، برخی مواد غذایی مانند شیر، تخممرغ، لبنیات، گوشت، ماهی و محصولات تازه ممکن است پس از تاریخ درجشده روی بستهبندی نیز برای مدتی قابل مصرف باشند، مشروط بر این که به شکل صحیح و در دمای مناسب نگهداری شده باشند. دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت نوشته است: شیر بازنشده در صورت نگهداری مناسب در یخچال میتواند حدود یک هفته پس از تاریخ درجشده روی بستهبندی قابل استفاده باشد. پس از باز شدن بسته، شیر لبنی معمولاً پنج تا هفت روز در یخچال ماندگاری دارند. متخصصان توصیه میکنند شیر در سردترین بخش یخچال نگهداری شود. تغییراتی مانند بوی ترش، بادکردگی بستهبندی یا تغییر غیرطبیعی در ظاهر میتواند نشانه فساد باشد و در این شرایط محصول نباید مصرف شود. کره نیز در یخچال میتواند تا حدود دو ماه ماندگاری داشته باشد و در فریزر تا حدود ۹ ماه قابل نگهداری است. پنیرهای نرم مانند پنیر خامهای ماندگاری کوتاهتری دارند و معمولاً حدود یک تا دو هفته در یخچال قابل نگهداری هستند. در مورد پنیرهای سفت، مقدار کمی کپک، لزوماً به معنای دور ریختن کل محصول نیست و میتوان بخش کپکزده را از قسمت باقیمانده جدا کرد، اما در مورد پنیرهای نرم، مشاهده کپک به معنای آن است که کل محصول باید دور ریخته شود. تخممرغها در صورت نگهداری صحیح در یخچال میتوانند حدود سه تا پنج هفته از زمان خرید تازه بمانند. یکی از روشهای قدیمی برای بررسی تازگی تخممرغ، قرار دادن آن در آب و بررسی شناور شدن آن است. با این حال، کارشناسان میگویند شناور شدن تخممرغ الزاماً به معنای فاسد بودن آن نیست، بلکه میتواند تنها نشاندهنده افزایش اندازه حفره هوایی داخل تخممرغ و قدیمیتر شدن آن باشد. برای بررسی بیشتر، میتوان تخممرغ را در ظرفی جداگانه شکست و بو و ظاهر آن را بررسی کرد. بوی نامطبوع یا ظاهر غیرطبیعی، نشانهای برای دور ریختن آن است. گوشت چرخکرده گاو، معمولاً تنها یک تا دو روز در یخچال قابل نگهداری است، اما در صورت انجماد میتواند حدود سه تا چهار ماه ماندگاری داشته باشد. مرغ خام نیز معمولاً باید حداکثر طی یک تا دو روز در یخچال مصرف شود. برخی قسمتهای مرغ در فریزر میتوانند چندین ماه ماندگاری داشته باشند. تغییر رنگ گوشت بهتنهایی همیشه نشانه فساد نیست، اما بافت چسبناک یا لزج و بوی ترش یا غیرطبیعی میتواند نشانه فساد باشد. در مورد مرغ فاسد نیز تغییر رنگ، حالت لزج و بوی نامطبوع از نشانههای هشداردهنده محسوب میشوند. ماهی تازه، معمولاً تنها یک تا دو روز در یخچال قابل نگهداری است. ماهی پخته میتواند مدت بیشتری، حدود سه تا چهار روز، در یخچال باقی بماند. در فریزر، ماهیهای چرب مانند سالمون و تن حدود دو تا سه ماه و ماهیهای کمچرب میتوانند مدت طولانیتری، حتی تا حدود هشت ماه نگهداری شوند. بوی شدید و غیرطبیعی، سطح لزج و تغییرات غیرعادی در ظاهر ماهی از نشانههایی هستند که میتوانند بیانگر فساد ماهی باشند. بیشتر میوهها و سبزیجات تازه تاریخ انقضای مشخصی ندارند و بنابراین تشخیص تازگی آن ها بیشتر به ظاهر، بو و بافت بستگی دارد. سیب در یخچال میتواند حدود چهار تا شش هفته ماندگاری داشته باشد. مرکبات نیز در شرایط مناسب حدود سه هفته دوام میآورند. آووکادوی رسیده کامل را میتوان حدود سه تا چهار روز در یخچال نگهداری کرد. پس از برش، بهتر است آووکادو در مدت کوتاهتری مصرف شود. هویج نیز میتواند حدود دو تا سه هفته در یخچال باقی بماند. پیاز و سیر هم در صورت جوانه زدن لزوماً غیرقابل مصرف نیستند و تا زمانی که دچار کپک، نرمی شدید یا تغییر رنگ غیرطبیعی نشده باشند، ممکن است همچنان قابل استفاده باشند. نان را میتوان برای افزایش ماندگاری در فریزر قرار داد و تا حدود سه ماه نگهداری کرد. در یخچال نیز نان میتواند حدود دو هفته دوام بیاورد، اگرچه ممکن است با گذشت زمان بیات شود. آرد گندم کامل در صورت نگهداری در یخچال حدود شش تا هشت ماه و آرد سفید تا حدود یک سال پس از باز شدن میتواند ماندگاری داشته باشد. بوی ترش یا تغییر غیرطبیعی در بافت آرد از نشانههای فساد آن است. کارشناسان تأکید میکنند که نحوه نگهداری مواد غذایی به اندازه تاریخ درجشده روی بستهبندی اهمیت دارد. مواد غذایی فاسدشدنی نباید بیش از دو ساعت در دمای اتاق باقی بمانند و در دمای بالاتر از حدود ۳۲ درجه سانتیگراد، این مدت به یک ساعت کاهش پیدا میکند. دمای یخچال باید حدود ۴ درجه سانتیگراد یا کمتر و دمای فریزر حدود منهای ۱۸ درجه سانتیگراد باشد. نگهداری مواد غذایی در دمای مناسب میتواند رشد باکتریها را کاهش و مدت ماندگاری آن ها را افزایش دهد. با وجود تمام این توصیهها، متخصصان هشدار میدهند که بو، ظاهر و مزه همیشه معیار قابل اعتمادی برای تشخیص ایمنی غذا نیستند؛ برخی باکتریهای بیماریزا ممکن است بدون ایجاد تغییر قابل تشخیص در بو، طعم یا ظاهر غذا رشد کنند، به همین دلیل، در مورد مواد غذایی بسیار فاسدشدنی یا غذاهایی که برای مدت طولانی در شرایط نامناسب نگهداری شدهاند، رعایت احتیاط اهمیت بیشتری دارد. در نهایت، تاریخ درجشده روی بستهبندی را نباید تنها معیار تصمیمگیری دانست، اما نباید آن را نیز نادیده گرفت. نوع غذا، مدت نگهداری، دمای یخچال یا فریزر و شرایط نگهداری، همگی باید در کنار یکدیگر بررسی شوند. در مواردی که درباره ایمنی یک ماده غذایی تردید وجود دارد، دور ریختن آن، انتخاب ایمنتری است.
10 صفحه اول
پربازدیدترین اخبار
