خیابان‌های بجنورد این روزها بیش از هر زمان دیگری زیر بار ترافیک سنگین خم شده‌اند؛ شهری که زمانی رفت‌وآمد در آن با آرامش و بدون ازدحام انجام می‌شد، ترافیک در مرکز خراسان شمالی دیگر یک مشکل مقطعی یا محدود به ساعات اوج تردد نیست، بلکه به مشکلی مزمن تبدیل شده است. به گزارش ایرنا، این روزها حتی تعطیلی مدارس و کاهش فعالیت برخی ادارات نیز نتوانسته از حجم خودروها در خیابان‌های مرکزی شهر بکاهد. خیابان‌هایی که در گذشته ظرفیت تردد روزانه شهر را داشتند، اکنون با افزایش خودروهای شخصی و تمرکز خدمات و بازار در بخش مرکزی شهر، دیگر توان پاسخگویی ندارند. در بخش‌های مرکزی بجنورد، تراکم مراکز تجاری، درمانی، آموزشی و اداری به اندازه‌ای افزایش یافته که بخش عمده سفرهای روزانه شهروندان به چند خیابان محدود ختم می‌شود. همین تمرکز سبب شده کوچک‌ترین اختلال در عبور و مرور، به ایجاد صف‌های طولانی خودرو و کندی شدید تردد منجر شود. کارشناسان شهری معتقدند ریشه اصلی مشکل ترافیک در بجنورد را باید در توسعه نامتوازن و تمرکزگرایی شهری جست‌وجو کرد؛ روندی که طی سال‌های گذشته باعث شده بیشتر خدمات، بازارها و حتی مراکز اداری در قلب شهر متمرکز شوند، در حالی که زیرساخت‌های حمل‌ونقل و ظرفیت معابر متناسب با این رشد توسعه پیدا نکرده است. در سال‌های گذشته اگرچه بخشی از ادارات به سایت اداری و ضلع غربی شهر منتقل شدند، اما هنوز حجم زیادی از مراجعات روزانه به هسته مرکزی شهر انجام می‌شود. بازار سنتی، مراکز خرید، مطب‌ها، بانک‌ها و بسیاری از خدمات شهری همچنان در محدوده‌ای متمرکز قرار دارند و همین موضوع بار ترافیکی سنگینی را بر خیابان‌های مرکزی تحمیل کرده است. کمبود پارکینگ نیز این مشکل را تشدید کرده است. بسیاری از رانندگان برای یافتن جای پارک ناچارند چندین بار خیابان‌ها را دور بزنند؛ موضوعی که علاوه بر افزایش ترافیک، مصرف سوخت و آلودگی هوا را نیز بالا برده است. در این میان برخی کسب‌وکارها و برندهای شناخته‌شده شهر تلاش کرده‌اند با خروج از هسته مرکزی، بخشی از بار ترافیکی را کاهش دهند. انتقال برخی واحدهای تجاری و خدماتی به نقاط جدید شهر اگرچه در ابتدا اقدامی پرریسک به نظر می‌رسید، اما اکنون به عنوان نمونه‌ای موفق از تمرکززدایی شناخته می‌شود. با این حال کارشناسان بر این باورند که حل معضل ترافیک تنها با جابه‌جایی چند مرکز تجاری یا تعریض خیابان‌ها ممکن نیست، بلکه نیازمند بازنگری جدی در الگوی توسعه شهری است؛ الگویی که سال‌ها بر تمرکز امکانات در مرکز شهر استوار بوده است.